محمد دريايى
785
دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )
رفت و بر او وارد شد خداوند بر زبان آن زن جارى ساخت كه آن زن بدكار بگويد : ( اى مرد تو به زودى به نزد خانواده و زنت باز خواهى گشت و با او مردى را مىيابى ) . آن مرد درحالىكه پليد و ناپاك و زناكار بود خارج گشت و بر خلاف معمول كه هميشه با اطلاع قبلى به خانه مىآمد آن روز بىخبر وارد منزلش شد و بر بستر خود مردى را يافت . پس هر دو متفقا به نزد موسى عليه السّلام رفتند . جبرئيل بر موسى عليه السّلام نازل شد و گفت : اى موسى هركس زنا كند مورد زنا واقع مىشود . پس موسى به آن دو نفر نگاهى كرد و گفت : عفت و پاكدامنى پيشه كنيد تا زنانتان عفيف و پاكدامن شوند . رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : در تورات نوشته شده كه همانا خداوند قاتل قاتلين و عزّتدهندهى مؤمنين است اى مردم ! زنا نكنيد كه با زنانتان زنا نشود بدانيد همان گونه كه عمل كنيد جزا داده مىشويد . امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : با پدرانتان نيكى و خوشرفتارى كنيد تا فرزندانتان با شما نيكى و خوشرفتارى كنند و از ناموس و زنان مردم خوددارى و پرهيز كنيد و عفت پيشه نماييد تا از زنانتان پرهيز شود . از ايشان است كه : از جمله چيزهايى كه خداوند متعال به موسى بن عمران وحى فرمود اين بود كه هركس زنا كند مورد زنا واقع مىشود و لو اينكه فرزندان و نوادگان بعد از او باشند اى موسى بن عمران ! عفت و پرهيزگارى پيشه كن تا در مورد اهل و همسرت هم عفت پيشه كنند اى موسى ! اگر خواهى كه خير و نيكويى اهل و خانوادهات بسيار گردد مبادا كه زنا كنى ! اى موسى بن عمران ! همان گونه كه عمل كنى جزا ( پاداش يا كيفر ) داده مىشوى . همچنين امام صادق عليه السّلام فرمود : اموال و نواميس خود را با تلاوت سورهى نور حفظ كنيد و زنانتان را نيز با همين سوره مصون داشته و محفوظ داريد كه هركس هر روز و هر شب به خواندن آن عادت كند هيچيك از اهل بيتش هرگز تا هنگام مرگ زنا نمىكنند . حسن بن جهم نقل كرده كه امام كاظم عليه السّلام را ديدم كه خضاب نموده است ! عرض كردم فدايت شوم آيا من / هم / خضاب كنم ؟ فرمود : بله همانا هيئت و ظاهر آراسته از جمله مواردى است كه بر عفت زنان مىافزايد و به تحقيق اكثر ترك عفت زنان به دليل ترك هيئت و ظاهر آراستهى شوهرانشان بوده است سپس فرمود : آيا تو خشنود مىشوى كه زنت آنچه را كه تو دوست دارى برايت رعايت كند ، ترك كند ؟ عرض كردم : نه فرمود : مسأله همين است ( عمل به تقابل مىشود . )