آن گرم و سريع التبخير و ذهن و بصيرت را از انسان دور مىكند ، « جابر بن حيان » ( قرن دوم هجرى ) بود ولى مقدار كمى از آن را به دست آورد و آن را « غول » ناميد و بعدها آن را الكل ناميدند « 1 » . احكام مترتب بر تحريم مسكرات در قرآن كريم و روايات اهل بيت عليهم السّلام در جهت مبارزه با مسكرات چند حكم صادر شده است : 1 - خوردن شراب و هر مايع مست‌كننده حرام است . « 2 » اين حكم از آيات قرآن ( مائده / 90 - 91 ) بدست مىآيد و در برخى روايات خود شراب را بزرگترين گناه معرفى كرده است . 2 - شراب و هر چيزى كه انسان را مست كند اگر خودبه‌خود روان باشد نجس است . « 3 » ( البته در اين مورد الكل صنعتى را استثنا كرده‌اند . ) 3 - ظرفى كه به وسيله‌ى شراب نجس شده است با آب قليل ( و بنا بر نظر برخى مراجع در آب كر و جارى هم ) سه مرتبه شسته شود و مستحب است و يا بهتر است هفت بار شسته شود . « 4 » 4 - شخصى كه شراب مىنوشد و در نزد قاضى اثبات شود به هشتاد ضربه شلاق محكوم مىشود . « 5 » تذكر : تأكيد بر حرمت و نجاست شراب براى آن است كه مسلمانان كاملا از آن دورى كنند . تا در معرض ضررهاى روحى ، اجتماعى و بهداشتى آن قرار نگيرد . حكمت و اسرار علمى حرمت شراب حرمت و نجاست شراب و مسكرات از چند جهت قابل بررسى است و در روايات

--> ( 1 ) . طب در قرآن ، ص 162 ، البته برخى كشف الكل را به محمد بن زكرياى رازى ( 251 - 313 ) نسبت مىدهند . ( ر . ك : جهان دانش ، فرهنگ دانستنىها ، ج 1 ، ص 745 ، تاليف محمد نژد ) . ( 2 ) . ر . ك : امام خمينى ( ره ) ، تحرير الوسيله و رساله‌هاى عمليه‌ى مراجع معظّم تقليد مبحث احكام خوردنىها . ( 3 ) . همان ، مبحث نجاسات ( شراب ) . ( 4 ) . همان ، مبحث مطهرات ( آب ) ( 5 ) . تحرير الوسيله ، ج 2 ، كتاب الحدود ، حد المسكر ، مساله‌ى 9 .