محمد دريايى

760

دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )

درمان بلغم و رطوبت ، پرش و ناراحتىهاى صورت و تيك اعضا ، رفع غم و اندوه ، زيادى عطش و خشكى دهان اسماعيل بن جابر مىگويد به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : دواى كثرت عطش و خشك شدن دهان چيست ؟ حضرت فرمود : سقمونيا « 1 » و هل و سنبل و هويج وحشى ( زردك صحرايى ) و چوب بلسان و پوست درخت بان كه خوش‌بو است و سقز رومى ( مصطكى ) و عاقرقرحا و دارچين را از هريك دو مثقال بگير و غير از سقمونيا بقيه را كاملا آرد كرده و صاف كن . سقمونيا را نيز جداگانه آرد كن . سپس همه‌ى اينها را مخلوط كرده و 35 مثقال شكر پنير را در آتش ملايم ذوب كرده به ادويه اضافه كن سپس با عسل صاف شده معجون ساخته و داخل شيشه‌اى ريخته تا ته‌نشين شود دو مثقال آن را ناشتا و هنگام خواب مىنوشى . در حديثى رضوى آمده است : قرائت قرآن و مسواك زدن و جويدن كندر بلغم را از بين مىبرد نيز آمده است : قرائت قرآن ، مسواك زدن و كندر ، مويز ، آويشن ، حافظه را زياد كرده بلغم را از بين مىبرد . در روايتى از امام صادق عليه السّلام نقل است : ريشه‌ى ترب بلغم را از بين مىبرد . امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : « بر شما باد به خوردن روغن زيتون ، زيرا صفرا و بلغم را از بين مىبرد و عصب را محكم مىسازد و خستگى را مىبرد و خلق را نيكو و نفس را پاكيزه و دهان را خوش‌بو مىسازد . » در حديثى از امام رضا عليه السّلام نقل است : « ترب ، بلغم را قطع و غذا را هضم مىكند و برگ آن بول را مىافزايد و نمك براى سيصد درد نافع است . » امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : حضرت موسى به خداوند متعال از بلغم شكايت كرد سپس

--> ( 1 ) . سقمونيا ، مأخوذ از يونانى شيره‌اى است كه از گياهى كه در كوه‌ها و زمين‌هاى سنگلاخ مىرويد به دست مىآيد در طب جهت رفع برخى از بيمارىهاى معده و دفع كرم روده به كار مىرود . آن را محموده هم گفته‌اند . گياه آن شبيه لبلاب است و شاخه‌هاى درازى دارد كه روى زمين مىخوابد ريشه‌ى آن درشت و ستبر ، شبيه زردك اما مجوّف و بدبو است .