نمىباشد و اينك شكوه كلام خداوند را در مورد شراب و ( قمار ) چشمگيرتر مىبينيم كه منافع مادى آن‌ها را در برابر زيان‌هاى مادى و معنوى كه ببار مىآورند ، ناچيز شمرده و امر به پرهيز و اجتناب از آن را فرموده است : قُلْ فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما . . . « 1 » برخى مىپرسند كه بدن ما نياز به الكل دارد و روزانه مقدارى الكل براى آن ضرورى است ، پس چرا حرام باشد ؟ مىگوييم : نيازمندىهاى بدن ، از طريق طبيعى با صرف غذاها تأمين مىگردد بدين معنى كه اندام داخلى ، چون آزمايشگاهى منظم ، نيازهاى بدن ( از قبيل آهن ، مس و و . . . ) را ، خود با تجزيه و تحليل موادى كه در غذاها وجود دارد ، به دست مىآورد و به نقاط مورد لزوم ارسال مىكند ؛ آيا هيچ عاقلى به حكم نيازى كه بدن به آهن يا آهك ، دارد براده‌ى آهن مىخورد ؟ ! يا كاسه‌ى آب آهك سر مىكشد ؟ به همين قياس ، نياز به الكل نيز ، به‌طور طبيعى در بدن برآورده مىشود و هيچ خردمندى نبايد به بهانه‌ى اين نياز ، شراب بنوشد چرا كه همچنان‌كه سر كشيدن آب آهك ، زيان‌هاى مرگبار به همراه دارد ، نوشيدن الكل نيز ، سخت مضر و مرگبار است . مگر ميليون‌ها انسان كه در عمر خويش لب به مشروبات الكلى نمىزنند ، نياز به الكل ندارند ؟ اگر اين نياز چندان زياد است كه بايد از خارج تأمين گردد ؛ پس چرا اينان ، بىآنكه در عمر خود لب به آن بزنند زنده مانده و بلكه بسيار سالمتر از كسانى هستند كه مشروب مىنوشند ؟ ! و از آنان بيشتر عمر مىكنند ؟ ! اين بهانه‌ها توجيه شخصيت‌هاى پوشالى افراد كم‌اراده و بىايمان است و هرگز مجوّز نوشيدن الكل هرچند هم كه كم باشد نبايد بشود زيرا طبع افزون‌طلب انسان ؛ چون سدّ شكسته شود ، به كم بسنده نمىكند و همين‌كه جرعه‌اى دركشيد ، كار را به جايى خواهد رسانيد كه فرياد بردارد : بيا و كشتى ما در شط شراب انداز ! امام صادق عليه السّلام از قول رسول خدا ، فرموده است : « هر مست‌كننده‌اى حرام است » .

--> ( 1 ) . سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 219 .