عبد اللّه بن سنان نقل كرده است : از امام حسين عليه السّلام سوال كردم آيا حضرت عيسى به بيمارىهايى كه بنىآدم بدان دچار مىشوند مبتلا مىشد ؟ فرمود : بله او به هنگام كودكى به بيمارى بزرگسالان و در هنگام بزرگسالى به بيمارى كودكان مبتلا و بيمار مىشد . و هنگامى كه در خردسالى به درد خاصره كه از جمله امراض بزرگسالان است مبتلا مىگشت به مادرش مىگفت : برايم مقدارى عسل و سياه‌دانه و روغن [ روغن زيتون ] تهيه كن و آن‌ها را باهم مخلوط نموده و به من بده و مادر براى او آن معجون را مىآورد . و او خوردن آن را ناخوش مىدانست و مادرش به او مىگفت : چرا از خوردن آن كراهت دارى و حال آنكه خود آن را خواسته بودى ؟ عيسى عليه السّلام مىگفت : اين دارو را با علم پيامبرى و نبوت تجويز نموده و به جهت محدوديت شكيبايى كودكانه‌ام آن را خوش نمىدارم و بعد دارو را بو كرده و سپس آن را مىنوشيد . براى درمان درد تهيگاه از امام باقر عليه السّلام نقل است : هنگامى كه از نمازهايت فارغ گشتى دستت را بر موضع سجده گذاشته و بگو : أ فحسبتم أنّما خلقناكم عبثا و انّكم الينا لا ترجعون فتعالى اللّه الملك الحقّ لا إله الّا هو ربّ العرش الكريم ، و من يدع مع اللّه الها لا برهان له به ، فانّما حسابه عند ربّه لا يفلح الكافرون : و قل ربّ اغفر و ارحم و أنت خير الرّاحمين .