محمد دريايى

689

دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )

فضه را به فارسى نقره و به تركى گومش مىنامند . در تفريح و دلگشايى قلب نزديك به ياقوت است . براى تپش قلب و بدبويى دهان و رفع رطوبت‌هاى لزج و عفونت بلغم و ماليخوليا ، ديوانگى ، وسواس ، سرفه ، استسقاء ، طحال ، سنگ مثانه و كليه‌ها سودمند است . ضمادش تحليل‌برنده‌ى ورم‌ها و با جيوه كشته شده براى رفع بواسير مفيد است . نقره در داروهاى چشم جهت بياض و تقويت چشم سودمند است . مضر روده‌هاست . مصلح‌اش كتيرا مىباشد . اندازه شربتش تا نيم درهم است . گوگرد خام باعث سياهى آن مىشود . ماليدن نمك رفع آن سياهى كند . فلز نقره با گوگرد در حرارت ، سولفور دارژان بوجود مىآيد فرمول اين واكنش شيميايى به شرح زير است : سولفور دارژان 2 Ag G S Ag 2 S