در امكانشان بود خريدارى مىكردند « 1 » و اين زمانى بود كه پاى در ركاب مىگذاشتند و چون خداوند ايشان را با سلامتى و تندرستى محفوظ مىداشت و ايشان باز مىگشتند ، خداوند متعال را سپاس گفته و شكر مىكردند و در حد توانائيشان صدقه مىدادند . رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد : هركس به هنگام سفر چوب‌دستى و عصايى از بادام تلخ داشته باشد و آيات 22 تا 29 سوره‌ى مباركه‌ى قصص را قرائت كند ، خداوند او را از هر حيوان وحشى و درنده و راهزن متجاوز و از هر حيوان نيشدار و گزنده در امان مىدارد تا به سلامت به خانه و خانواده‌اش باز گردد و همراه او هفتاد و هفت فرشته هستند كه هر شبانه‌روز براى او طلب مغفرت مىكنند تا باز گردد و عصاى خويش را بر زمين نهاده و رحل اقامت افكند . پيامبر اعظم صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد : حمل عصا ، موجب از بين رفتن فقر مىگردد و شيطان در مجاورت آن قرار نمىگيرد . نيز در روايت است : هركس بخواهد زمين براى او درهم پيچيده گشته ( به سهولت طى طريق كند ) و مسافتى كه مىپيمايد براى او كوتاه گردد عصاى نقد انتخاب نمايد و نقد عصايى از چوب درخت بادام تلخ است .

--> ( 1 ) . از پرداخت صدقه در هنگام سفر به جهت تأثيرات معنوى عميقى كه دارد به خريدن سلامتى از خداوند تعبير شده است .