معصوم عليه السّلام مىفرمايد : دو كس عليل و بيمار هستند ؛ شخص سالمى كه مجبور به خوردن چيزى مىباشد و ديگرى شخص بيمارى كه پرهيز نكند » از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه يكى از پيامبران بيمار شد و گفت خود را مداوا نمىكنم تا همان كسى كه مرا بيمار كرده است شفا دهد خداوند به او وحى كرد : تو را شفا نمىدهم مگر آنكه خود را مداوا كنى به درستى كه درد و درمان هم از طرف من است . امام صادق عليه السّلام فرمود : كسى كه سلامتى او بر بيماريش غلبه كند ولى خود را با دارويى معالجه كند و بميرد من نزد خدا از او دورى مىكنم . بكر بن صالح جعفرى مىگويد : از امام كاظم عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : « زمانى كه بيمارى شما رفع شد به سراغ معالجه‌ى پزشكان نرويد چون آنها به منزله‌ى بنّا هستند كه كم آن منجر به زيادى مىشود » ( بنا اگر تيشه را به زمين بزند خرابى كم را زياد مىكند ) . محمد بن مسلم مىگويد از امام باقر عليه السّلام پرسيدم : آيا بيماران را معالجه كنم ؟ امام باقر عليه السّلام فرمود : « بله به درستى كه خداوند بركت و شفا و خير فراوانى در دارو قرار داده است » . يوسف بن يعقوب مىگويد : از امام صادق عليه السّلام سؤال كردم : بيمارى كه دارو مىخورد ممكن است دوباره سلامت خود را بازيابد يا اينكه بميرد حكمش چيست ؟ امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند درد را مىدهد و شفا را هم مىدهد و مرض را خلق نمىكند مگر آنكه دارويى براى آن قرار داده باشد پس دارو بخوريد و نام خداوند را متذكر شويد . « جابر » از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله سؤال كرد : آيا خود را معالجه كنيم ؟ آن حضرت فرمود : بله معالجه كنيد ، زيرا خداوند مرضى را نازل نكرده مگر آنكه براى آن شفايى قرار داده است و بر شما باد به خوردن شير گاو زيرا كه عصاره و برگرفته از هر علف و گياه درختى مىباشد . از امام صادق عليه السّلام در مورد مردى كه دست‌وپاى او دردناك و ترك خورده بود سؤال شد . آن حضرت فرمود : « به وسيله‌ى روغن زيتون يا پماد روغنى او را درمان كنيد » . امام على عليه السّلام مىفرمايد : « كسى كه شرح بيمارى خود را از پزشكان پنهان كند به بدن خود خيانت كرده است » . شخصى از امام صادق عليه السّلام در مورد شخص محرمى پرسيد كه داراى زخم‌ها يا جوش‌ها و دمل‌هاى چركين است . امام فرمود : بر روى آنها بنفشه سه رنگ و روغن كنجد بگذارد .