شده و موجب ايجاد عكس العمل بدن كه گرسنگى ناميده مىشود ، مىگردد و هروقت به قدر كافى غذا خورده شود و بدن ديگر احتياجى به غذا نداشته باشد يكى ديگر از اين مراكز علايمى از خود بيرون مىدهد حاكى از اينكه خوردن كافى است و عكس العمل سير بودن را ظاهر مىسازد . اين مركز دوم در برخى موارد خوب كار نمىكند و به موقع دستور توقف غذا خوردن نمىدهد و بدن احساس سيرى نمىكند ، در اين حالت است كه انسان يا حيوان چاق مىشود . تعدادى از هورمون‌ها نيز در تنظيم متابوليسم آب دخالت دارند . يكى از اين هورمون‌ها وازوپرسين « 1 » است كه توسط هيپوفيز خلفى يا از قسمت خلفى غده‌ى هيپوفيز ترشح مىشود . كمبود اين هورمون موجب ابتلاى به ديابت غير قندى « 2 » يا ديابت پنهان ، بيمارى كه علامت بارز آن تشنگى شديد و مفرط و ازدياد حجم ادرار است ، مىشود . معالجه با هورمون وازوپرسين موجب كاستن حجم ادرار در بيمار گشته و به حال نرمال عودت مىدهد . دسته‌ى ديگر از هورمون‌ها كه توسط پوسته‌ى غده‌ى فوق كليوى « 3 » توليد مىشوند از طريق عمل روى متابوليسم سديم و پتاسيم در تنظيم آب بدن اثر مىگذارند . بين آب و نمك در بدن ، آن‌چنان ارتباط نزديك برقرار است كه هر تغييرى در مقدار سديم بدن عملا همراه با تغيير مقدار آب بدن خواهد بود . برخى از هورمون‌هاى جنسى زنانه ممكن است در افزايش جزئى وزن زنان كه هر ماهه كمى قبل از آغاز عادت ماهانه ظاهر مىشود ، اثر داشته باشند . بهترين علامت احتياج بدن به آب احساس تشنگى است ، البته در مواقعى كه انسان سالم باشد ، معمولا خوردن آب زياد ضررى ندارد مگر در مواردى كه تشنگى غير طبيعى مداوم وجود داشته باشد كه بايد تحت مراقبت‌هاى پزشكى قرار گرفت . زيرا اين علامت ممكن است هشدارى براى ابتلاى به ديابت غير قندى باشد . به استثناى مواردى نظير بيمارى استسقاء ، اگر آب زياد خورده شود از طريق ادرار دفع مىگردد . و عارضه‌اى در بدن ايجاد نمىنمايد ، ولى در مورد بيمارى استسقاء اين‌چنين نيست و بايد به پزشك مراجعه شود . از اين نظر خوردن آب

--> ( 1 ) . . Vasopressin ( 2 ) . . Diabetes Inspidus ( 3 ) . . Adrenal cortex