محمد دريايى

499

دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )

درمان با نعناع نعناع از زمان‌هاى قديم به‌عنوان يك گياه معطر و اشتهاآور براى ناراحتىهاى دستگاه گوارش به كار رفته است . بقراط ، پدر علم طب يونان ، از نعناع در نوشته‌هاى خود ياد كرده است در قرون وسطى از نعناع در معالجه‌ى بيمارىها ، التيام زخم‌ها و تسكين درد گزيدگى زنبور و سگ هار استفاده مىشد . تركيبات شيميايى نعناع داراى ماده‌اى به نام منتول « 1 » است كه ايجاد احساس خنكى در دهان مىكند . مقدار منتول در نعناع بسته به نوع آن از سى و پنج درصد تا پنجاه و پنج درصد تغيير مىكند كه البته اگر نعناع دير كنده شود مقدار منتول آن حدود سى درصد پايين مىآيد . فهرست خواص طبى نعناع نعناع از نظر طب سنتى ايران نسبتا گرم و خشك است و از نظر خواص دارويى از پونه قوىتر است از نعناع ، اسانس ، روغن و تنتور تهيه مىكنند كه مصارف طبى مختلفى دارد . 1 ) نعناع بادشكن است و گاز معده و روده را از بين مىبرد . 2 ) نعناع تقويت‌كننده‌ى بدن و به‌ويژه معده است . 3 ) نعناع ضد تشنج و ضد سرفه است . 4 ) يك فنجان چاى گرم نعناع سينه را آرام مىكند . 5 ) نعناع قاعده‌آور است و هنگامى كه عادت ماهيانه‌ى خانم‌ها عقب مىافتد به ايجاد آن كمك مىكند . 6 ) نعناع مسكّن ، آرام‌بخش و قابض است . 7 ) استفاده از نعناع درد شكم را بر طرف مىكند .

--> ( 1 ) . Menthol