سلول‌هاى مسؤول حافظه كه گلوكز است نيز كاهش يافته و چون گلوكز سلول‌هاى مغزى كاهش مىيابد حافظه نيز دچار اختلال شده ، زمينه براى حاكميت عنصر فراموشى فراهم مىگردد . لذا در مصرف گشنيز بايد با احتياط عمل نمود و حتما به مصلح آن نيز براساس طب سنتى نيز توجه داشت تا تأثيرات زيان‌هاى احتمالى خنثى گردد . تركيبات شيميايى در يك صد گرم گشنيز مواد زير وجود دارد : مواد چرب گشنيز مركب از اسيد اولئيك ، اسيد پالميتيك ، اسيد لينولئيك و اسيد پتروسه لينيك است . در برگ‌هاى خشك گشنيز مقدار زيادى ويتامين A و C يافت مىشود . فهرست خواص طبى گشنيز گشنيز و تخم گشنيز از نظر طب سنتى . ايران سرد و خشك است . 1 ) تخم گشنيز را پودر و به نسبت مساوى با عسل مخلوط كنيد ، براى تقويت بدن بسيار مفيد است . 2 ) معده را تقويت مىكند . 3 ) خوردن تخم گشنيز با غذا به هضم غذا كمك مىكند . 4 ) نفخ و گاز معده را از بين مىبرد . 5 ) ادرارآور است . 6 ) براى بر طرف كردن تشنج مفيد است . 7 ) قاعده‌آور است . 8 ) كرم‌هاى معده و روده را از بين مىبرد .