حاصل اينكه در پديده‌هاى آفرينش خوب تأمل نماييد كه چگونه ابعاد زيان و خطا را ملحوظ داشته و آنچه صلاح و منفعت در آن بوده آورده است ! از جمله حرف مكتب مانوىها ايراد آنها درباره‌ى خلقت است مىگويند هدفمندى در آن به كار نرفته زيرا روييدن موى در اطراف آلت و زير بغل را عيب و بيهوده پنداشته‌اند و ندانسته‌اند كه روييدن مو در اينجاها به واسطه‌ى رطوبتى است كه به آن مواضع مىريزد و موى مىرويد كما اينكه گياه و علف‌هاى هرز در كناره و گودىهاى كنار آب مىرويد آيا نمىبينى كه اين‌جاها مهياتر و پوشيده‌تر است به پذيرش و رشد اين رويش‌ها از جاهاى ديگر ؟ گذشته از اين ، منافع گرفتن ناخن و كوتاه كردن موى از چيزهايى است كه انسان به تحمل تكاليف و زحمت‌هاى بدن كه در آن مصلحت‌هايى است چه انسان وقتى براى نظافت بدنش همت مىگمارد و موهاى زياد را مىگيرد طبعا حرص و نشاطش مىشكند و از ظلم و عصيان جلوگيرى مىنمايد و انسان را از عوارض فراغت مصون داشته و از طغيان سرخوشى و تنبلى باز مىدارد . تأمل كن آب دهان و منفعتى كه در آن هست . آب دهان هميشه جارى است به فضاى دهان تا گلو و حنجره را تر كند چه اگر اينها خشك شوند انسان هلاك مىگردد گذشته از اين نمىتواند به راحتى غذا بخورد وقتى در دهان رطوبتى نباشد كه لقمه را بجنباند چه اتفاقى مىافتد ؟ چنان‌كه مىبينيم و شاهد آن بوده‌ايم . بدان كه رطوبت مركب غذاست و گاهى همين رطوبت به‌جاى ديگر از صفرا جريان دارد و در اين پديده مصلحت تام و تمامى است و اگر صفرا نباشد انسان هلاك مىگردد . عده‌اى از كژانديشان نادان و سست‌انديشان از اهل فلسفه به سبب كمى و نارسايى دانش گفته‌اند : « اگر شكم انسان مانند لباس بود كه طبيب هروقت مىخواست باز مىكرد و اندرونش را باز مىديد و دستش را داخل آن نموده و آنچه لازم بود از معالجه انجام مىداد آيا بهتر نبود از اينكه در بسته و محكم باشد به حدى كه از ديدگاه چشم و دست پنهان شود كه معلوم نگردد كه در آنچه هست ؟ ! مگر به دليل‌ها و رهنمودهاى پيچيده مثل نگاه كردن به بول و حس عرق و مانند اينها از چيزهايى كه غلط و اشتباه در آنها زياد مىشود و چه بسا موجب هلاكت مىشود » .