در طب جديد نيز مورد توجه است و به دليل وجود « تيمول » در گياه آويشن از جوشانده‌ى آن براى ضد عفونى كردن و پانسمان و شست‌وشوى زخم‌ها به نحو مؤثرى استفاده مىشود . در داروسازى براى تهيه‌ى محلول‌هاى غرغره ضد عفونى حلق و قطره‌هاى ضد سرفه و در دندان‌پزشكى براى تهيه‌ى محلول‌هاى شست‌وشوى دهان كاربرد دارد . در تجارت ، دارويى به‌عنوان قارچ‌كش معروف است . در بيمارىهاى قارچى به علت تأثير فعال و قاطع بر « بيمارى اكتى نوميكوزيس » « 1 » دارد ، يك درصد محلول تيمول را روى پوست و محل زخم مىمالند و ممكن است به جاى تيمول روزى سه مرتبه از جوشانده‌ى 60 % گياه آويشن استفاده شود . « اكتى نوميكوزيس » يك بيمارى غير مسرى قارچى در حيوانات است كه به انسان منتقل مىشود . عامل اين بيمارى ، قارچى است به نام Actinomyces از خانواده‌ى Actinomycetaceae كه معمولا در دهان و آرواره‌ها ، بويژه موج‌دار و ناصاف حمله مىكند و گاهى به مغز و ريه نيز حمله‌ور مىشود . تا قبل از كشف آنتىبيوتيك‌هاى درمانى جديد ، با اين بيمارى به شيوه‌اى كه ذكر شد به وسيله‌ى آويشن يا با ماده‌ى عامل آن تيمول انجام مىگرفته ولى ، پس از آن معمولا از نظر تسريع در عمل ، اين بيمارى را با استعمال دراز مدت پنىسيلين درمان مىنمايند و در درجه‌ى دوم بعد از پنىسيلين ممكن است از تتراسايكلين استفاده نمود . جراحى براى خارج كردن قسمت‌هاى زخم توأم با شيمى درمانى نيز معمول است ولى هنوز هم درمان با تيمول به‌عنوان دارويى كه ضمن معالجه ، عوارض جنبى آنتىبيوتيك‌ها را ندارد مورد توجه عده‌اى از پزشكان دنياست . در طب سنتى از نظر طبيعت به عقيده‌ى برخى از حكماى معروف از جمله ابو على سينا و بغدادى و ديگران آويشن را گرم و خشك مىدانند . از نظر خواص ، گرم‌كننده‌ى قوى و مدّر بول و حيض ، عرق و شير مىباشد ، خارج شدن جنين و مشيميه را تسهيل مىكند و بازكننده‌ى گرفتگىهاى روده‌ها و پاك‌كننده‌ى سينه مىباشد . عرق آويشن براى تنگى نفس و تقويت معده ، كبد ، طحال و كليه و همچنين براى تحليل آماس و خون منجمد شده در اثر سموم نباتى و حيوانى مفيد است . براى بند آوردن خون از سينه و كشتن و خارج

--> ( 1 ) . Actinomycosis