تناسب دارد براى نمونه سويق جو از سويق گندم سردتر است به همان اندازه كه خود جو طبعى سردتر از گندم دارد . اين سويق همچنين نفخ بيشترى پديد مىآورد از ميان همه‌ى سويق‌ها استفاده از سويق گندم و سويق جو بيشتر است و اين هر دو نفخ‌آور و موجب كندتر شدن حركت غذا از معده به پايين‌اند . البته اگر اين دو نوع سويق كاملا با آب جوشانده و سپس از پارچه‌اى درشت‌بافت گذرانده شوند و بدين ترتيب آب آنها جدا شود و به صورت لقمه‌هايى فشرده درآيند و سپس همراه با آب سرد و شكر نوشيده شوند از نفخ آنها كاسته مىگردد و چنانچه در تابستان اول صبح مصرف شوند براى اشخاص حرارتى و برافروخته مزاج سودمند خواهد بود و مانع تب‌ها و بيمارىهاى ناشى از گرم‌مزاجى مىشوند و همين از بالاترين منافع آنهاست كسى كه اين نوع سويق را بخورد در آن روز نبايد ميوه‌ى تر ، خيار ، و سبزى بخورد يا دست‌كم نبايد از اين‌گونه خوراكىها مصرف كند اما سرماديدگان و كسانى كه به نفخ‌هايى در شكم يا دردهايى مزمن در پشت و مفاصل مبتلا هستند و همچنين پيران و كسانى كه مزاجى كاملا سرد دارند نبايد از اين سويق مصرف كنند . اگر هم به خوردن آن ناچارند آن را پس از چند بار شستن در آب گرم همراه با پاينذ ( شكر سرخ ) و عسل پس از درآميختگى با زيتون و همچنين روغن گردو كه با طبع خود مناسب مىسازند ، مصرف كنند . هرچند سويق جو از سويق گندم سردتر است اما از آن روى كه گندم نسبت به جو آب بيشترى مصرف مىكند سويق گندم سردكنندگى بيشترى براى بدن دارد و به‌ويژه رطوبت‌بخشى آن به طبع انسان بيشتر است به همين دليل براى كسانى كه به رطوبت‌بخشى به بدن نياز دارند سودمندى بيشترى دارد ، برعكس سويق جو براى كسانى كه به خشك كردن طبع نياز دارند مناسب‌تر است . چنين كسانى معمولا داراى بدن‌هايى ستبر ، پرگوشت و پرخون هستند درحالىكه گروه نخست بدن‌هايى تكيده ، كم‌گوشت و زردرنگ دارند . از اين دو نوع سويق كه بگذريم ديگر انواع سويق‌ها به عنوان غذا مصرف نمىشوند و [ تنها ] مصرف دارويى دارند آن‌گونه كه سويق كنار ، سويق سيب و انار ترش براى مهار كردن شكم و حرارت دادن بيشتر به آن به كار مىروند يا از سويق خرنوب و سنجد براى مهار كردن طبع استفاده مىشود ( بحار الانوار : ج 66 ، ص 283 ) .