لعاب تخم به براى درمان انواع سرفه و گرفتگى صدا مفيد است . و لعاب ميوه‌ى به نيز براى جلوگيرى از آفتاب‌زدگى بسيار مفيد مىباشد . كوبيده‌ى برگ به و سيب كه با عسل مخلوط شده باشد ، موى سر را تقويت و از ريزش آن جلوگيرى مىنمايد . خوردن لعاب به دانه حرارت و ناراحتى معده و امعا را بر طرف و تب‌هاى تند را رفع مىكند و مكيدن به‌دانه و فرو بردن لعاب آن خشكى و زخم زبان و دهان را بر طرف مىنمايد . جرم و تفاله‌ى به سنگين بوده و بهتر است به صورت پخته يا مربا ( كه از عسل تهيه شود ) مصرف گردد و نيز براى اشخاص مبتلا به قولنج و رعشه خوردن به خوب نيست . تركيبات شيميايى به درصد گرم ميوه‌ى به مواد زير موجود است : مغز دانه‌ى به داراى حدود پانزده درصد روغن مىباشد كه رنگى زرد ، طعمى مطبوع و بويى مانند روغن بادام دارد . پوست به‌دانه داراى حدود بيست درصد لعاب ( موسيلاژ ) است كه در آب حل مىشود و محلول غليظى را به وجود مىآورد كه مىتوان از آن براى آهار دادن پارچه و آرايش موى سر استفاده كرد . مقدار موسيلاژ به‌دانه بسيار زياد است به‌طورى كه اگر ده گرم به‌دانه در يك ليوان آب ريخته شود محلولى شبيه سفيده‌ى تخم‌مرغ به دست مىآيد . برگ و ساقه‌ى درخت به مقدار كمى داراى اسيد سيانيدريك مىباشد .