محمد دريايى
123
دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )
درمان بيمارىها با اكسير حيات ( عسل ) امير المؤمنين امام على عليه السّلام مىفرمايد : « از هر علمى بهترينش را فراگيريد ، همانا « زنبور عسل » از هر گلى زيباترينش را برمىگزيند . از او دو گوهر گرانبها توليد مىشود ؛ در يكى از آن دو ( عسل ) شفاى درد مردم و در ديگرى ( موم ) نور و روشنايى مقرر گرديده است » . « عسل » يك محصول غذايى مفيد و اكسير پرارزش حياتى است كه از قرنها پيش به عنوان عالىترين و مقوىترين غذاها شناخته شده است . عسل به سبب ويژگىهاى شفابخش خود بهعنوان دارو در درمان اكثر بيمارىها در بين تمام ملل كاربرد داشته است . مادهى اصلى « عسل » شهد گلها و گياهان معطر و شفابخش است كه پس از مكيده شدن توسط زنبورها ، تغيير شكل و ساخته مىشود و بهعنوان يك غذاى خوشمزه و كامل در دسترس انسان قرار مىگيرد . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد : « هركس با توجه به آنچه كه دربارهى قدرت شفادهندگى عسل ذكر شده است ، در هر ماه يك نوبت « عسل » تناول نمايد ، از هفتاد و هفت بيمارى مصون است . « عسل » يكى از هداياى ارزندهى طبيعت مىباشد كه « قرآن كريم » از آن به عنوان « فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ » ياد مىكند و پيامبر گرامى اسلام و ائمهى معصومين عليهم السّلام نيز در زمان حيات خويش بنا به روايات و احاديث متعدد از آن استفاده مىنمودند و خواص شفابخش آن را نيز در روايات يادآور شدهاند . در كتاب عدّه و كافى به نقل از امام صادق عليه السّلام آمده است : « مردم با هيچچيز مانند عسل درمان نشدهاند » از ابى الحسن على بن موسى الرضا نقل شده است كه فرمود : « هيچ بيمارى از چيز ديگرى به اندازهى عسل خواص درمانى و بهبوددهندگى نديده است » . حضرت على عليه السّلام مىفرمايد : « خوردن عسل درمان هر دردى است ، خداوند منّان مىفرمايد : « يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها شَرابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ » البته همراه با خواندن قرآن و جويدن كندر ، درمانكنندهى بلغم است و حافظه را تقويت مىكند » .