ويژه‌ى وى را فزونى بخشيد . ذخاير علمى او در پنجاه و چهار سالگى بالغ بر هفتاد تأليف محققانه بود ، و به همين لحاظ و به دليل تأليفات فراوان و پايمردى در تصنيف معارف اسلامى او را به " مجلسى ثانى " شهرت بخشيد . در عصر شكوفايى سيّد عبد اللّه ، شهر كاظمين و توابع آن ، پايگاه مستحكم " اخبارىها " به شمار مىرفت و او در تقابل با هجمه‌ى تحجّرگرايان و جزمى مسلكان به شدّت ايستادگى نمود و در اوج آگاهى از رموز انحرافى جريان اخبارىگرى ، يك اصولى ژرف‌انديش و انعطاف‌پذير بود . آوازه‌ى بلند سيّد عبد اللّه شبّر قلمرو اسلام را درنورديد مضافا اينكه ساربانان و مسافران صحرا ، كرامت فرزند كسى را كه دعايش در طلب باران به اجابت رسيد ، نقل مجلس خود نمودند و او ماه درخشان حلقات درس و بحث و محافل تأليف و تحقيق گرديد و عرب و عجم از خوان گسترده‌ى علم او بهره‌ها جسته و از باغ فضايل او گل‌ها و از خرمن دانش وى خوشه‌ها چيدند .