حضرت سؤال كرد : كجا مىرويد ؟ گفتند : « به عيادت فلانى » فرمود : « آيا ميوه ، عطر يا تحفه‌اى براى بيمار داريد ؟ عرض كردند : « چيزى با خود نداريم » فرمود : « مگر متوجه نيستيد كه تحفه باعث آرامش خاطر و راحت روان بيمار مىشود ؟ همچنين از رسول اللّه در خطبه‌اى طولانى نقل مىكند كه در آن خطبه فرمودند : . . . و هركسى به عيادت بيمارى رود با هر گامى كه برمىدارد تا به منزلش بازگردد هفتاد هزار حسنه براى او نوشته مىشود و هفتاد هزار سيئه از او محو مىشود ، هفتاد هزار درجه بر مقامش افزوده گردد و هفتاد هزار فرشته در قبر وى به ملاقاتش روند و تا روز قيامت براى او آمرزش طلبند » . و نيز از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت است كه فرمود : « خداوند در روز قيامت بنده‌اى از بندگانش را سرزنش كند و گويد : اى بنده‌ى من ! چه چيز تو را مانع شد كه زمانى كه بيمار شدم به عيادتم نيايى ؟ مىگويد ؟ پروردگارا ! تو پاك و منزه از اين خصلت‌هايى ! تو پروردگار عالميانى ؛ نه دردمند مىگردى و نه بيمار ، خداوند مىفرمايد : برادر مؤمنت بيمار شد و تو به عيادت وى نرفتى و اگر به ديدار او مىرفتى مرا نزد او مىيافتى در اين صورت من عهده‌دار حوايج تو مىگشتم و آنها را برآورده مىساختم . اين به خاطر كرامت و عزت و بزرگوارى بنده‌ى مؤمن است و منم آن خداوند بخشنده‌ى مهربان » همچنين از پيامبر روايت است كه خداوند مىفرمايد : « اى آدميزاده ! بيمار گشتم و تو به عيادتم نيامدى ؟ مىگويد پروردگارا چگونه به عيادت تو بيايم و حال آنكه تو پروردگار جهانيانى ؟ ! خداوند مىفرمايد : فلان بنده‌ام بيمار شد اگر به ديدار او مىرفتى مرا نزد او مىيافتى ، من تو را سيراب كرده ولى وقتى از تو آب خواستم دريغم نمودى گفت چگونه و حال آنكه تو رب عالميانى ؟ مىفرمايد : فلان بنده‌ام از تو طلب آب و طعام كرده گفت : چگونه ممكن است و تو پروردگار عالميانى ؟ مىفرمايد : فلان بنده‌ام از تو طلب طعام نمود اگر به او غذا مىدادى او را نزد من يافته بودى » امام صادق عليه السّلام از جدّش رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله نقل فرموده است كه : « آنها را به هفت چيز فرمان داد و از هفت چيز نهى فرمود ، از جمله‌ى اين دستورات ، عيادت بيمار است » .