مقدمه الحمد للّه تعالى مبدع الاشياء و خالق الداء و الدواء ، و صلّى اللّه على محمّد صفوة الرسل و الانبياء ، و على اهل بيته الاطهار النجباء . در طول تاريخ علم پس از پيامبر اعظم اسلام ( ص ) و حضرت مولى الموحدين حضرت على عليه السّلام هيچ‌يك از نوابغ جهان و بزرگان علم و دانش بشرى به اندازه‌ى امام جعفر صادق عليه السّلام براى جامعه‌ى انسانى مفيد فايده و بهره‌ورى از خوشه‌هاى نبوغ بشرى نبوده است . اين پيشواى الهام گرفته از مخزن وحى ، افق‌هاى درخشانى از معارف الهى و انسانى را براى بشريت گشود و سهم عمده و سازنده‌اى در ايجاد تمدّن ، و تحوّلى عظيم در زمينه‌هاى علمى ، فلسفى ، هنرى ، فرهنگى و صنعتى و ساختارى نظام انسانى را به خود اختصاص داده است . دامنه‌ى علوم و معارف امام ، رازهاى نهان كاينات و تمام مظاهر موجود را در بر مىگيرد و از آنجا به فضاى لايتناهى برون و بر ساكنان سيّارات سر مىكشد و زواياى آفرينش را مىشكافد و با اين همه گستره ، موجب حيرت و دهشت مىگردد . يكى از افق‌هاى بىكران علم او دانش پزشكى و علم تغذيه و بهداشت است . گويى حضرتش ممتازترين متخصص خبره اين عرصه است و به همين لحاظ نخستين پايه‌گذار مكتب ويژه طب و تغذيه و فرهنگ بهداشت در اسلام و در شبه جزيره‌ى عربستان و عرصه‌هاى مدنيت گسترده قلمرو اسلام به‌شمار مىرود . در اين عرصه بسيارى از پزشكان و پژوهشگران و بيماران در