سيد مهدى خسروى

78

طب سنتى خسروى ( درمان بيماريهاى مختلف با گياهان دارويى و مواد طبيعى ) ( فارسى )

« داروهاى گياهى جهت تسكين درد دندان يا درد لثه » درد دندان معمولا در اثر خرابى دندان عارض مىشود و گاه دندان سالم است و لثه دردناك است به‌هرحال درصورتىكه امكان داشته باشد دندان خراب شده را تعمير كنند درد آن ساكت مىشود لكن اگر بعللى امكان تعمير موجود نيست مىتوان از داروهاى گياهى استفاده نمود از سوى ديگر بسيارى از مواقع مشاهده شده كه دندان سالم ولى لثه دردناك است و يا جاى كشيده شدن دندان ممكن است هفته‌ها و گاه ديده شده ماهها درد شديد دارد و گاهى هم دردهاى مفصلى گريبانگير فك مىشوند و اين بيمارى ارتباطى به دندان و دندان‌پزشك ندارد بايد مداواى دردهاى مفصلى نمود امّا از داروهاى گياهى تسكين‌دهنده درد دندان : نسخه اول - پوست خشخاش ده مثقال ، فلفل سياه سه مثقال هر دو را بكوبند پودر شود و پودر حاصل را با حدود پنج استكان گلاب بجوشانند تا تقريبا نصف گلاب بخار شود محلول را از پارچه‌اى صاف كنند و آب صاف‌شده را مجددا بجوشانند تا سفت و خميرى شود ماده باقىمانده را به صورت حب‌هائى به اندازه دانه فلفل سياه در آورند و بخشكانند و در مطب نگه دارند هنگام درد دندان يك يا دو عدد از اين حب‌ها را روى دندان دردناك بگذارند معمولا درد دندان را ساكت مىكند . اگر از آب صاف‌شده جوشانده فوق را هم در پاى دندان دردناك بگيرند درد دندان را ساكت خواهد كرد . نسخه دوم - افرادى كه درد دندان دارند و مزاجشان سرد است اگر مقدارى فلفل سياه را بكوبند پودر شود و از پاچه‌اى بيرون آورند ( الك كنند ) هنگام درد دندان مقدارى از اين پودر را با عسل طبيعى درآميخته روى دندان دردناك بگذارند . معمولا درد دندان را ساكت مىكند . نسخه سوم - اگر مقدارى گلاب و سركه را بطور برابر مخلوط كرده بالاى آتش بگذارند تا قدرى بجوشد اگر از اين محلول گرماگرم بالاى دندان دردناك بگيرند و مضمضه كنند اكثر مواقع درد دندان را ساكت مىكند . « استرخاء ماهيچه‌هاى بن زبان و حلق » گاه افرادى به مطب مراجعه مىكنند كه نمىتوانند مرحله اول عمل بلع را انجام دهند و لقمة غذائى را از دهان و حلق وارد مرى كنند امّا هنگامى كه لقمه غذائى وارد مرى مىشود مرى كار خود را خوب انجام داده و ساير مراحل عمل بلع تا معده به خوبى انجام مىشود پزشكان به اين بيماران مىگويند كه ناراحتى آنان عصبى است اما از نظر اطباء طب سنتى اين بيمارى در اثر استرخاء ( سستى ) ماهيچه‌هاى بن زبان و حلق