سيد مهدى خسروى
56
طب سنتى خسروى ( درمان بيماريهاى مختلف با گياهان دارويى و مواد طبيعى ) ( فارسى )
كرده دردناك و ملتهب مىشوند . ويروس اين بيمارى بيشتر بوسيله ذرات ريز مايعاتى كه همراه با عطسه يا بازدم از مجارى تنفسى بيرون مىآيند در هوا پخش شده و سبب ابتلاى ساير افراد به اين بيمارى مىگردد ، اين بيمارى بيشتر در كودكان بروز مىكند ، مردم به اين بيمارى گوش گلو مىگويند . گاهى يكى از غدد بناگوش و گاهى هر دو آنها متورم و ملتهب مىشوند گاهى هم ورم يك طرف تحليل مىرود و طرف ديگر ورم مىكند براى بيمار تب و ناراحتى عمومى ايجاد مىشود لكن در كودكان تب چندان شدتى ندارد . براى جلوگيرى از ابتلاى به اين بيمارى بهتر است اقدام به تزريق واكسن شود . جهت درمان لازم است هنگامى كه بيمار تب دارد استراحت كند و فعاليت چندانى نداشته باشد اگر درد داشته باشد مىتوان از داروهاى ساده مسكن مانند استامينوفن كدئيندار يا جوشانده گياهان ضد التهاب مانند گل بنفشه يا بقله الزهرا استفاده نمود . دهان بيمار را بهتر است با داروهاى قليائى ضدعفونىكننده شستشو كنند . به بيمار غذاهاى ساده بدهند و از مصرف غذاهاى گرم و تحريككننده كه سبب افزايش تب مىگردند خوددارى كنند . سير كامل اين بيمارى حدود دو هفته است و ندرتا از دو هفته تجاوز مىكند جهت جلوگيرى از انتشار بيمارى لازم است از ورود طفل بيمار در ميان ساير اطفال جلوگيرى شود . چنانچه ضمن درمان آثار بيمارى مغزى مانند انسفاليت مشاهده شود بايد فورا بيمار را به متخصص مربوطه برسانند يا در بيمارستان بسترى كنند . عوامل ديگرى هم مىتوانند سبب تورم غدد بناگوشى باشند كه ارتباطى با بيمارى اريون ندارند . گاهى بيمارى اريون بهبودى حاصل مىكند امّا ورم غده بناگوشى براى مدت زيادى باقى مىماند در اين حالت تب و ساير علائم بيمارى اريون از بين رفتهاند بايد دقت شود ورم از چه نوع اورام است متناسب با نوع ورم بايد آن را مداوا نمود . از داروهاى گياهى مفيد براى بيماران اريونى گل بنفشه ، تخم كاهو ، تخم سبز خيار ، تخم خرفه ، عناب ، سپستان و غيره است كه چند نمونه از آنها را پس از جوشاندن و صاف كردن متناسب با سن بيمار به او مىخورانند و از مليّنهاى سبك استفاده مىكنند و داروهاى ضمادى مانند گرد كافور و طباشير روى ورم مىمالند و خميرى از كوبيده گل ختمى و اسفرزه و بزرك و آرد جو را كه با شير آميختهاند درست كرده روى ورم مىگذارند تا ورم تحليل رود و چنانچه كهنه و سفت شده باشد دهن باز كند و محتويات آن بيرون آيد . ضمنا بايد سعى شود كه بيمار اريونى سرما نخورد و يا به يك بيمارى ديگر هم مبتلا نشود كه مزيد بر علت خواهد شد .