هنگامى كه اخلاط بلغمى بر مركز خواب غلبه داشته باشند ، سنگينى سر . خواب آلودگى ، سنگينى خواب ، تنبلى ، روى هم افتادن پلكها ، كندى در عمل تكلم و پاسخ گفتن به سوالات به بيمار دست مىدهد . هنگامى كه غلبه مواد صفراوى بر اين مركز عامل بيمارى باشد علامت آن بيخوابى ، پريشان‌گوئى ، چشم به جائى دوختن ( مانند بيماران صرعى ) ، زردى بول و بعضى آثار غلبه صفرا مىباشد ، اين بيمار خوابش گران نيست وقتى صدايش بزنند زود بيدار مىشود و به صدا پاسخ مىدهد . اين افراد گاهى چشمهايشان باز مىماند و حتى پلكهاى خود را هم حركت نمىدهند . گاهى بيمارى سبات سهرى در اثر پيدايش ورم در مركز خواب يا قسمتهائى از مغز كه مجاور مركز خواب است روى مىدهد كه در اين حالت مداواى بيمار مداواى ورم است و اگر ورم بدخيم باشد يا خوش‌خيم بايد بررسى شود اگر ورم بدخيم باشد با عمل جراحى بايد غده را از مغز بيرون آورند و چنانچه خوش‌خيم باشد اگر با دارو ورم تحليل نرود آن را هم بايد جراحى نمايند . امّا در دو حالت اول كه ورمى در مغز وجود ندارد اگر مواد غالب بر مركز خواب بلغمى باشد با مسهل‌هاى دفع‌كننده اخلاط بلغمى و اگر صفراوى باشد با مسهل‌هاى دفع‌كننده اخلاط صفراوى بايد بيمار را مداوا نمود . لازم به ذكر است كه بيمارى سبات سهرى با بيمارى صرع فرق دارد ، بيمارى صرع علامات مخصوص به خود دارد و با تهيه نوارهاى مغزى وجود آن مشخص مىشود و هنگامى كه صرع بيمار را مىگيرد حواس ظاهرى او بطور موقت زايل مىشود و با محيط اطراف خود كاملا قطع رابطه مىكند و علائم ديگرى مانند كج شدن دست و پا و تكانهاى صرعى و غيره در او هست كه با حالت خواب‌آلودگى فرق دارد . بيمارى سبات سهرى بيشتر در افرادى مشاهده مىشود كه زياد مىخورند ، زياد مىنوشند ، از مواد افيونى و مشروبات الكلى استفاده مىكنند و تحرك كمترى دارند . بيمارى سبات با سكته هم فرق دارد چون در سبات بيمار صدا را مىشنود و مىتواند از خواب بيدار شود و به گفته‌ها پاسخ دهد درصورتىكه در سكته كامل نه حسى موجود است و نه حركتى و مركز آن هم قسمت ديگرى از مغز است كه آسيب ديده است .