داروى خواب‌آورى كه استعمال مىشود بايد داراى صفات زير باشد . 1 - جذب آن تقريبا سريع باشد . 2 - حالت اعتياد درست نكند ( بيشتر اين داروها اعتيادآورند ) 3 - دفع آن نه خيلى سريع باشد و نه خيلى كند . 4 - مقدارى از آن در سلولهاى كبدى يا ديگر بافتهاى بدن باقى نماند تا تكرار مجدد آن ممكن باشد . 5 - پس از دفع هيچ‌گونه اثر بدى برجاى نگذارد . داروهاى خواب‌آور در مواقع اضطرارى مانند وقوع اتفاقات ناگوار يا ناراحتىهاى روانى و گاهى بعنوان مسكن و يا بعضى ناراحتىهاى ديگر برابر تشخيص پزشك استعمال مىشوند اما لازم است كه در استعمال اين داروها دقت بسيار مبذول گردد چون اين داروها به علت داشتن الكل‌هاى مختلف يا مواد اعتيادآور ديگر اكثرا ايجاد اعتياد مىنمايند و گاهى ايجاد آلرژى يا حساسيت مىكنند و اگر زنان باردار مصرف كنند يا سبب سقط جنين شده و يا جنين را ناقص الخلقه مىكنند . و اما بىخوابى كه آن را سحر نيز مىگويند برابر نظر اطباء قديم نوعى بيمارى است كه گاهى در اثر زياده‌روى در خوردن غذاهاى چرب عارض مىشود و توليد صفرا نموده و بر روى مراكز عصبى مركزى اثر مىنمايد و خشكى مخصوصى در مراكز عصبى ايجاد مىكند ولى اطباء جديد اين بيمارى را ناشى از تغير تركيبات خون من جمله اوره و تركيبات آن مىدانند . بحث مختصرى درباره رعاف يا خون‌دماغ خونريزى از بينى گاهى در اثر فشار زيادتر از حال طبيعى خون و گاهى هنگام بحران بعضى از بيماريهاى گرم‌مزاج و گاهى در اثر ضربه و خراش مىباشد و گاهى نيز به علت خشك شدن مخاط سرخ بينى و پاره شدن مويرگهاى آن است و عوامل ديگرى نيز مىتوانند سبب خون‌دماغ گردند اما پزشكان سنتى بعضى از خون‌دماغها را براى بدن