سيد مهدى خسروى
63
گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى )
تره گياهى است علفى و چند ساله و پيازدار كه برگهاى آن به صورت سبزيجات مصرف خوراكى دارد طبيعت آن گرم است و نوشتهاند چنانچه برگ تره را كوبيده و با سركه مخلوط كنند و بر پيشانى كسى كه به خون دماغ مبتلا شده درصورتىكه شديد نباشد بمالند سبب بند آمدن خون بينى مىشود . خوردن تره سبب لينت مزاج و تقويت دستگاه گوارش مىشود . براى افرادى كه غذاى خود را ترش مىكنند چنانچه ترش كردن غذا مربوط به زيادى اسيد معده باشد خوردن آن همراه يا بعد از غذا چون خاصيت ضد اسيدى دارد مقدارى از اسيد معده را خنثى كرده و مفيد است . ضمنا قواى تناسلى را تقويت مىكند و اگر آن را با ماء الشعير بخورند براى درد سينه و نفس تنگه مفيد است . ترنجبين ALKagi ترنجبين صمغى است كه بر شاخه و برگ گياهى خاردار از تيره فرعى پروانه واران بنام شترخاريا AlKagi پيدا مىشود و اين گياه در خراسان و گرجستان و مقدارى نيز در اطراف همدان مىرويد . اين شاخهها و برگها را كه داراى صمغاند جمعآورى كرده و در آب شستشو مىدهند . سپس آن آب را مىجوشانند تا بخار شود و ترنجبين به صورت بلورهائى متبلور گردد . طبيعت اين صمغ گرم و تر بوده و داروئى است مدر صفرا و كمكننده تب و براى درد سينه و سرفه نيز مفيد است و چنانچه آن را با زيره دم كرده و ميل كنند قراقر و صداهاى