سيد مهدى خسروى

25

گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى )

قبل از پيدايش آنتى بيوتيكها افرادى كه مبتلا به سوزاك مىشدند ضمن خوردن داروى اصلى سوزاك كه امروزه نيز ارجحيت آن بر ساير داروها به اثبات رسيده برگهاى تازه سپستان را شب در آب خنك مىخيسانيده‌اند و صبح آن را له كرده و عصاره‌اش را ناشتا مىنوشيده‌اند و از لعاب دانه آن نيز با آبدزدك در مجراى ادرار وارد مىكرده‌اند در بهبودى سوزاك به داروى اصلى كمك مىنموده است اما داروى اصلى سوزاك‌هاى كهنه داروئى است كه با آب‌ليمو و تخم‌مرغ ساخته مىشود كه در موقع خود شرح داده خواهد شد . آمله آملج - آنوله ( نام هندى آن است ) ميوه درختى است كه اين درخت در نواحى هندوستان مىرويد و ببزرگى درخت گردو بوده و برگهاى سبز و ريز و انبوه دارد ميوه اين درخت ترش‌مزه و تقريبا به اندازه يك گردوى كوچك است بهترين نوع آمله آن است كه بزرگ و بىريشه و سنگين وزن و زرد رنگ و تازه باشد و اگر خشك است فاسد نشده باشد . طبيعت آن سرد و خشك است داروئى است قابض و سرد مزاج و مقوى ذهن و مقوى قلب است و ابو على سينا آمله را يكى از داروهاى خوب قلبى معرفى نموده است اين دارو مقاومت بدن را در برابر ويروس‌ها و باكتريها و ساير ميكروبها زياد كرده و مردم قديم ميكروب را نمىشناختند اما روى تجربه اين دارو را حافظ الاعضاء ناميده‌اند . استفراغ را قطع مىكند و اشتهاآور نيز هست و قطع‌كننده اسهالهاى گرم‌مزاج و كهنه و تقويت‌كننده چشم است و جهت تقويت چشم آمله را خوب مىسايند و هم‌وزن آن شكر اضافه نموده و با مقدارى روغن بادام شيرين مخلوط مىنمايند كه قدرى چرب شود و صبح ناشتا مقدار بيست گرم از مخلوط حاصل را