آويشن Thymus . Sespyllum صعتر - آذربه ( آذرروبه ) اين گياه بيشتر در شمال و غرب كشور مىرويد و بيشتر در نواحى كوهستانى مانند كوههاى شيراز و الوند فراوان است گلهاى بنفش و صورتى دارد و تمام اعضاء گياه معطر و داراى اسانس تيمول و چند ماده داروئى ديگر است زنبوران عسل به اين گياه علاقه فراوان دارند و زنبورى كه از عصاره اين گياه جمع‌آورى كند عسل بسيار معطر خواهد ساخت دامهاى شيرده چون از اين گياه بخورند شيرشان معطر و مقوّى خواهد شد . گياهى است گرم مزاج - مدر - اشتهاآور - دافع بخارات و گازهاى معده و روده تسكين دهنده استفراغ - دافع ريح الكليه و شن‌هاى ريز كليه - نقصان دهنده رطوبات مزاج - مقوى اعصاب بوده و مقدار خوراك آن از دم كرده آن دو مثقال و از پودر خشك آن نيم مثقال است و اما مصرف آويشن نبايد سالانه باشد چون مصرف ممتد آن ممكن است ايجاد ورم كبد نمايد . اسانس‌هاى موجود در آويشن عبارتند از تيمول و كارواكرول . همين اسانس‌ها هستند كه وقتى زنبور عسل از اين گياه مىخورد عسل آن را بسيار معطر و مشهور مىسازند .