رسيده باشد ( تاج / 186 ) ، زخم كه به مغز رسيده باشد ( تاج / 186 ) ، آن [ شكستگى سر ] كه به مغز رسد ( السّامى / 242 ) الدامية : سرشكستگى كه خون روان كند ( تاج / 186 ) ، [ آن شكستگى سر كه ] خون برود ( تكملة / 372 ) ، آن [ شكستگى سر ] كه خون برود ( السّامى / 242 ) ، شكستگى سر كه خون فرود آيد ( قانون / ج 3 / 1798 ) الداى و الدأية : مهرهء گردن ( السّامى / 351 ) الدّاى : مهرهء پس گردن ( قانون / ج 3 / 1822 ) ، مهرهء گردن ( تاج / 189 ) الدّاى ، ج الدّئىّ : مهرهء گردن ( تكملة / 216 ) الدّايات : مهره‌هاى پشت ( قانون / ج 1 / 274 ) الدّاية ، ج الدّأى : مهرهء گردن ( تكملة / 216 ) الدّاية : مهرهء پشت و گردن ( قانون / ج 3 / 1827 ) الدّاية ، ج الدّايات : مهرهء گردن ( البلغة / 29 ) الدّباص : اخته ( تكملة / 208 ) دبحة : درد گلو ( مقدّمة / 333 ) الدّبر : سولاخ كون ( قانون / ج 2 / 579 ) ، سولاخ مقعد ( قانون / ج 2 / 716 ) ، شرم پسين ، اندام پسين ، پس ، اندام پس ، پس مردم ( مقدّمة / 199 ) الدّبر ، ج الأدبار ، الدّبور : پس ( البلغة / 45 ) الدّبص : اخته ( تكملة / 208 ) الدّبق : سريش ( البلغة / 136 ) الدّبيص : اخته ( تكملة / 208 ) الدّث و الدّثاث : زكام ( تاج / 175 ) الدّجهء : انگشت ( قانون / ج 1 / 334 ) الدّحاق : بيرون آمدن زهدان بعد زادن ( قانون / ج 3 / 1213 ) الدّحقلة : شكم آماسيدن ( قانون / ج 3 / 1325 ) الدّحم : جماع كردن به قوت ( قانون / ج 3 / 1563 ) الدّحمل : پيرى كه پوستش سست شود ( قانون / ج 3 / 1319 ) الدّحوق : آن كه زهدانش برون آيد به وقت زادن ( قانون / ج 3 / 1230 ) الدّخّالة : مانند كرمى بود كه در گوش شود ( قانون / ج 3 / 1391 )