الخثعمة : آلودن تن به خون ( قانون / ج 3 / 1475 ) الخثلة و الثنة : ميان ناف تا زهار ( السّامى / 411 ) الخثلة : از ميان ناف تا زهار ( قانون / ج 3 / 1308 ) ، ميان [ ناف ] و زهار ( تاج / 167 ) ، ميان ناف و زهار ( قانون / ج 3 / 1439 ) الخثم : بوى ناشناختن ( المرقاة / 64 ) خثو : هزار خانه ، هزار تو ، هزار لايه از رودكان ، يا سرگين او ( مقدّمة / 196 ) الخدّ : رخ ( السّامى / 192 ) ، ( المرقاة / 7 ) ، ( مقدّمة / 178 ) الخدّ ، ج الخدود : رخ ( البلغة / 20 ) الخدر : خفته شدن اندام‌ها ( المرقاة / 63 ) ، ( قانون / ج 2 / 547 ) ، سست شدن اندام‌ها ( قانون / ج 2 / 547 ) الخذا : سستى گوش ( قانون / ج 1 / 8 ) الخذواء : زن سست‌گوش ( قانون / ج 1 / 97 ) خذواء : سست [ گوش ] ( البلغة / 15 ) الخرء : سرگين مردم ( قانون / ج 1 / 133 ) الخرابة : انگله ( قانون / ج 1 / 199 ) ، گو سرين ( قانون / ج 1 / 199 ) الخراج : دامغول ، يعنى آن كه بيرون دمد از پوست مردم ( تكملة / 171 ) ، دانه ها باشد در نشتنگاه كه ازو خونابه همى رود ( مقدّمة / 333 ) ، ريشى كه بيرون آيد و آماسيدگى ( تاج / 152 ) الخراج ، ج الخرجان : دمش كه بيرون آيد و بخارد ( البلغة / 150 ) الخراش : بلغم كه از سينه برآيد ( قانون / ج 2 / 840 ) الخراطيم : بينىها ( قانون / ج 3 / 1560 ) الخران : سرگينهاى مردم ( قانون / ج 3 / 1617 ) الخرب : سولاخ‌هاى نرمهء گوش ( قانون / ج 1 / 145 ) ، گوهاى سرين ( قانون / ج 1 / 145 ) ، مغاكى سرون ( تاج / 150 ) الخرباء : درهء سولاخ گوش ( قانون / ج 1 / 61 ) الخرباق : مردى كه پيوسته باد رها كند ( قانون / ج 3 / 1218 ) الخربة : سولاخ گوش ( تكملة / 191 ) ، سوراخ نرمهء گوش ( السّامى / 369 ) ، سولاخ نرمهء گوش ( قانون / ج 1 / 252 ) ، گوسرين ( قانون / ج 1 / 252 ) ، مغاكچهء گوش ( البلغة / 15 )