ح حاجب : ابرو ( البلغة / 13 ) ، ( السّامى / 17 ) ، ( المرقاة / 7 ) ، ( قانون / ج 1 / 177 ) ، ( مقدّمة / 178 ) ، ( تكملة / 127 ) الحاذ : پس ران ( تكملة / 133 ) ، ( السّامى / 188 ) الحارصة : آن شجّه كه پوست را اندكى بشكافد ( تكملة / 153 ) ، شكستگى سر كه پوست سر كفانيده باشد ( تاج / 138 ) ، شكستگى كه پوست سر بشكافد ( قانون / ج 2 / 870 ) الحارقان : دو رگ در زبان ( تاج / 129 ) الحارقة : سر ران ( قانون / ج 3 / 1205 ) الحارقتان : سرهاى ران كه به سرون ( تاج / 138 ) حارك : سر پشت ( دستور / 146 ) حاسّة : اندام دانا ، يك از اندام‌هاى شناسنده ( مقدّمة / 176 ) الحاصّة : علتى كه موى فروريزد از مردم ( تكملة / 153 ) الحاضرة : گوش ( قانون / ج 2 / 601 ) الحاطوم : گوارش ( تكملة / 149 ) ، ( تاج / 133 ) الحافل : پستان پرشير ( تاج / 131 ) ، ( تكملة / 145 ) حاقّ القفا ، حقّ القفا : ميان پس گردن ( تكملة / 143 ) الحاقب : آنك شكمش باد گرفته باشد ( تاج / 116 ) الحاقب : آن كه شكمش از تقاضا را بانگ كند ( تكملة / 127 ) الحاقن : بازدارندهء آب تاختن ( قانون / ج 3 / 1608 ) الحاقنة : مغاك چنبر گردن ( تكملة / 153 ) الحاكّة : دندان ( تاج / 138 ) الحال : خون‌آبه ( قانون / ج 3 / 1367 )