الاشغى : آن كه دندان‌ها ناهموار دارد ( قانون / ج 1 / 26 ) ، آن كه دندانى فزون دارد ( قانون / ج 1 / 26 ) الاشغى : مرد دندان كژ رسته ( تكملة / 28 ) الاشكل : سرخ‌چشم ( البلغة / 18 ) الاشلّة : مجامعت ( قانون / ج 3 / 1353 ) الاشنب : نغز دندان ( تاج / 4 ) الاشنف : زير گوشيها ( قانون / ج 3 / 1108 ) الاشوص : آنك پلك چشم بسيار بر هم زند ( تاج / 18 ) الاشهاد : جدا گشتن مذى و منى از مردم ( قانون / ج 1 / 492 ) الاشياف : شاف‌ها ( المرقاة / 51 ) الاصاخة : نيوشيدن ( قانون / ج 1 / 432 ) الاصاميخ : سولاخ‌هاى گوش ( قانون / ج 1 / 439 ) الاصباء : برآمدن دندان ( قانون / ج 1 / 60 ) الاصبع : انگشت ( السّامى / 37 ) ، ( المرقاة / 13 ) ، ( دستور / 64 ) ، ( البلغة / 34 ) ، خط پنجه ، خط كف ، خط اندرون ، پنجهء كف انگشت ( مقدّمة / 189 ) اصبوع : خط پنجه ، خط كف ، خط اندرون ، پنجهء كف انگشت ( مقدّمهء 189 ) الاصخّ و الاصلخ : كر ( تاج / 8 ) الاصخّ : مرد كر ( قانون / ج 1 / 425 ) الاصداد : زرد آب گرفتن ( قانون / ج 1 / 488 ) الاصدر : رگ بناگوش ( قانون / ج 2 / 560 ) الاصدران و الازدران : دو رگ درين موضع [ چشم ] ( السّامى / 121 ) الاصرار : جاى شنوايى گوش‌ها ( قانون / ج 2 / 633 ) الاصطيل : نابينا ( قانون / ج 3 / 1418 ) الاصعل : كوچك سر ( قانون / ج 3 / 1316 ) ، ( البلغة / 11 ) الاصفان : پوستهاى خايهء مردم ( قانون / ج 3 / 1635 ) الاصكّ ، ج الصّكّ : آن كه زانوهاش درهم كوبد ( البلغة / 48 ) اصل السّوس : از داروها ( البلغة / 135 ) الاصلخ : سخت كر ( المرقاة / 7 ) ، كر ( دستور / 47 ) ، كر ، يا گر ( مقدّمة / 220 ) ، كرى