الاذن : گوش ( المرقاة / 6 ) ، ( تاج / 35 ) ، ( مقدّمة / 176 ) ، ( البلغة / 15 ) ، ( ملخّص / 4 ) الاذن : گوش ( قانون / ج 3 / 1700 ) الاذوف : بينيها ( قانون / ج 3 / 1144 ) الاذى : حيض ( تكملة / 137 ) الارمة : دندان ( تكملة / 15 ) الارابىّ : كشهاى ران ( قانون / ج 3 / 1778 ) الارادف : سرهاى سرين ( قانون / ج 3 / 1117 ) الارأس : بزرگ سر ( البلغة / 11 ) الارأم : داروكردن جراحت تا به شود ( مصادر / 88 ) الارآد : بن‌هاى استخوان بناگوش ( قانون / ج 1 / 486 ) الارب : اندام ( قانون / ج 1 / 254 ) ، پاره‌اى از اندام ( مقدّمة / 172 ) الارباع : تب چهارم آمدن ( قانون / ج 2 / 1022 ) الاربية : بن ران ( السّامى / 188 ) ، ( المرقاة / 17 ) ، ( تاج / 39 ) ، گوشت بن ران ( دستور / 58 ) الاربيّة : بن ران ( تكملة / 15 ) ، كش ران ( قانون / ج 3 / 1770 ) الارتكاض : جنبيدن بچه در شكم ( قانون / ج 2 / 909 ) الارتماز : مضطرب بودن از زخم ( مصادر / 264 ) الارجاب : رودگانىها ( قانون / ج 1 / 202 ) الارحاء : دوازده دندان خاييدن ( المرقاة / 10 ) ، دوازده دندان كه از پس ضواحك بود ( البلغة / 25 ) الارحام : زهدانها ( قانون / ج 3 / 1523 ) الاردنّ : خواب گران ( تكملة / 109 ) الارزيز : لرزه ( قانون / ج 2 / 756 ) الارش : آنچه واجب باشد در جراحت ( السّامى / 111 ) ، ديت جراحت ( تاج / 18 ) الارصّ : شفت دندان ( تاج / 18 ) الارض وبيئة : زمينى كه درو بيمارىهاى وبائى بود ( قانون / ج 1 / 131 ) الارض : زكام ( قانون / ج 2 / 917 ) ، لرزه از ترس و جزو ( قانون / ج 2 / 917 ) الارعاف : خون از بينى آوردن ( قانون / ج 3 / 1132 )