آن كه شب كور باشد : الأعشى ( البلغة / 19 ) آن كه شكمش از تقاضا را بانگ كند : الحاقب ( تكملة / 127 ) آن كه شكمش از ناگوار اسهال كند : المخلوف ( قانون / ج 3 / 1146 ) آن كه شكمش اسهال بسيار كند : الامذر ( قانون / ج 2 / 560 ) آن كه شكمش درد كند : الرّصين ( قانون / ج 3 / 1678 ) آن كه علت استسقا دارد : الاحبن ( قانون / ج 3 / 1591 ) آن كه علت تب دارد : الموعوك ( قانون / ج 3 / 1283 ) آن كه علت دما دارد : البهير ( قانون / ج 2 / 676 ) آن كه فرغار كنند از داروها : النّقيع و النّقوع ( تكملة / 722 ) آن كه كار نتوان كردن ، سست‌اندام ، آن كه برآميختن نتواند : عنيّن ( مقدمة / 202 ) آن كه كاواكى وى خالى بود يعنى تهى بود : الطّلنفح ( تكملة / 423 ) آن كه كفشش بر يك‌سو گرايسته بود : الاخلف ( تكملة / 9 ) آن كه گند از بوى نشناسد : الاخشم ( تكملة / 12 ) آن كه گوش يا بينى يا لبش بريده باشد : الاجدع ( قانون / ج 2 / 986 ) آن كه گوشت نخورد : الحرضة ( قانون / ج 2 / 894 ) آن كه مثانه‌اش درد كند : الامثن ( قانون / ج 3 / 1592 ) ( تكملة / 109 ) آن كه مردى ندارد ، پلوج : مأبون ( مقدمة / 221 ) آن كه موى بسيار دارد بر پيشانى و قفا : الأغمّ ( البلغة / 11 ) آن كه موى پيش سر بشده باشد : الأنزع ( البلغة / 11 ) آن كه مويى چند دارد بر زنخ : سناط ( البلغة / 28 ) آن كه مهرهء پشت شكسته دارد : الفقير ( قانون / ج 2 / 675 ) آن كه نافش علت دارد : الاسرّ ( قانون / ج 2 / 557 ) آن كه وى را تب گرفته بود : المحموم ( قانون / ج 3 / 1544 ) آن كه هر دو آلت دارد ، نه زن و نه مرد : الخنثى ، ج الخناثى و الخناث ( تكملة / 192 ) آن كه همه پسر زايد : مذكار ( البلغة / 48 ) آن كه همه دختر زايد : ميناث ( البلغة / 48 ) آن كه هنگام جماع پليدى ازو همىآيد : العذيوط ( قانون / ج 2 / 965 ) آن كه يك چشم او فروتر بود از ديگر : الأحوص ( البلغة / 17 )