آنچه در گلو بگردانند : الغرغرة ( المرقاة / 47 ) آنچه در گلو بماند : الجريض ( قانون / ج 2 / 912 ) آنچه در گلو بماند : الشّجا ( قانون / ج 1 / 5 ) آنچه در نايژه گلو بگيرد : السّحّر ( قانون / ج 2 / 697 ) آنچه طعام را بگوارد : الهاضوم ( ملخّص / 116 ) آنچه فرا دهن افكند : السّفوف ( المرقاة / 46 ) آنچه قابله ببرد از ناف : السّر و السررو ( تاج / 245 ) ( تكملة / 306 ) آنچه قابله وابرد از ناف : السّرّ و السّرر ( البلغة / 43 ) آنچه گرد آيد در ريش از ريم : الحضيرة ( تكملة / 160 ) آنچه واجب باشد در جراحت : الارش ( السّامى / 111 ) آنك آب بينى او روان باشد : الامخط ( تاج / 20 ) آنك آب بينيش مىرود : الاذّنّ ( تاج / 35 ) آنك از پلك چشم برجهد : القمع ( تاج / 450 ) آنك از وى خون بسيار رفته باشد و ضعيف گشته : النزيف ( تاج / 592 ) آنك بازوش دردمند باشد : العضد ( تاج / 354 ) آنك بد بيند و [ از ] چشمش آب مىرود : الاغطش ( تاج / 18 ) آنك بول بازنتوان داشت و آنك مثانه‌اش درد كند : الامثن ( تاج / 37 ) آنك بول نگاه نتواند داشتن : المثن ( تاج / 552 ) آنك پلك چشم بسيار بر هم زند : الاشوص ( تاج / 18 ) آنك در خايه او باد باشد : انفخ ( تاج / 5 ) آنك در گلوى وى ديوچه گرفته باشد از ستوران و آدميان : المعلوق ( تاج / 540 ) آنك راه گذر بول و كودك يكى شده باشد : الهريت ( تاج / 625 ) آنك شكمش باد گرفته باشد : الحاقب ( تاج / 116 ) آنك علت استسقاء دارد : الاحبن ( تاج / 35 ) آنك مجامع را انزال نيفتد : الأكسال ( مصادر / 27 ) آنك نافش را علتى رسيده باشد : الاسرّ ( تاج / 12 ) آن كه آب از بينى او همى رود : الاذنّ ( قانون / ج 3 / 1591 ) آن كه آب بينىاش مىرود : الاذنّ ، ج الذّنّ ( تكملة / 12 )