[ آن شكستگى سر كه ] استخوان بيرون گيرند از او : المنقّلة ( تكملة / 372 ) آن [ شكستگى سر ] كه استخوان بيرون گيرند ازو : المنقبة ( السّامى / 242 ) آن [ شكستگى سر ] كه استخوان پيدا كند : الموضحة ( السّامى / 242 ) [ آن شكستگى سر كه ] استخوان را بشكند : الهاشمة ( السّامى / 242 ) ، ( تكملة / 372 ) [ آن شكستگى سر كه ] استخوان را پيدا كند : الموضحة ( تكملة / 372 ) [ آن شكستگى سر كه ] بدان پوست تنك رسد كه زبر استخوان سر بود : السّمحاق ، الملطى ، الملطاة ، الملطاء ( تكملة / 372 ) آن [ شكستگى سر ] كه بدان پوست تنك رسد كه زور استخوان سر بود : السمحاق و الملطى و المطاة و الملطاء ( السّامى / 242 ) آن [ شكستگى سر ] كه بر گوشت بگذرد و به سمحاق نرسد : المتلاحمة ( السّامى / 242 ) [ آن شكستگى سر كه ] بر گوشت بگذرد و به سمحاق نرسد : المتلاحمة ( تكملة / 372 ) آن [ شكستگى سر ] كه به مغز رسد : الدامغة ( السّامى / 242 ) [ آن شكستگى سر كه ] به مغز رسد : الدّامغة ( تكملة / 372 ) آن [ شكستگى سر ] كه پوست ببرد : الفاشرة ( السّامى / 242 ) آن [ شكستگى سر ] كه پوست ببرد : القاشرة ( تكملة / 371 ) [ آن شكستگى سر كه ] پوست بشكافد : الحرصة ، الحارصة ( تكملة / 372 ) آن [ شكستگى سر ] كه پوست بشكافد : الحرصة و الحارصة ( السّامى / 242 ) آن [ شكستگى سر ] كه پوست بشكافد : الحرصة و الحارصة و الباضعة ( السّامى / 242 ) [ آن شكستگى سر كه ] خون برود : الدّامية ( تكملة / 372 ) [ آن شكستگى سر ] كه گوشت بشكافد : الباضعة ( السّامى / 372 ) آن [ شكستگى سر ] كه گوشت و پوست ببرد : الجالفة ( السّامى / 242 ) [ آن شكستگى سر كه ] ميان او و ميان دماغ پوستكى تنك ماند : الآمّة ( تكملة / 372 ) [ آن شكستگى كه ] ميان آن و ميان دماغ پوستگى تنك بماند : المأمومة و الامة ( السّامى / 242 ) آن [ تب ] كه دست بندارد : المطبق ( السّامى / 92 ) آن [ تب ] كه بلرزاند : النافض ( السّامى / 92 ) آن آب كه با بچه بيرون آيد : النّخط ( تكملة / 720 )