اخضع : گردن فرونشسته ( السّامى / 352 ) الاخطاف : پيچيدن درون شكم ( قانون / ج 3 / 1131 ) الاخفج : آن كه پاى هاكژ دارد ( قانون / ج 1 / 328 ) الاخفش : آن كه چشمش تنگ باشد و نيك ببيند ( البلغة / 7 ) ، تنگ چشم ( مقدّمة / 212 ) ، خرد چشم و بدبين ( السّامى / 121 ) ، روز كور ( دستور / 41 ) ، ضعيف چشم ( تاج / 18 ) الاخلاط : آميزش‌ها ( قانون / ج 2 / 946 ) ، خون ، صفرا ، بلغم و سودا ( قانون / ج 2 / 946 ) الاخلاف : بوى دهن بگشتن ( قانون / ج 3 / 1134 ) الاخلف : آن كه كفشش بر يك سو گرايسته بود ( تكملة / 9 ) الاخمص : افراخته پاى ( المرقاة / 18 ) ، زير پاى كه به زمين برسد ، كف پاى كه بر زمين برسد ( مقدّمة / 204 ) ، زير پاى كه به زمين نرسد ( السّامى / 73 ) ، آنجا كه بر زمين نشيند از زير پاى ( البلغة / 49 ) الاخوث : مرد سست‌شكم ( تاج / 5 ) الاخوص : مغاك چشم ( البلغة / 17 ) ، ( تاج / 18 ) ، تنگ چشم ( دستور / 41 ) الاخياف : پوستهاى پستان ( قانون / ج 3 / 1135 ) ، يك چشم كبود و يك چشم سياه ( مقدّمة / 212 ) الاخيل : آن كه بر اندام خال دارد ( قانون / ج 3 / 1320 ) الاد : نيرو ( قانون / ج 1 / 479 ) الادبار : سولاخ‌هاى مقعد ( قانون / ج 2 / 629 ) الادر و الانفخ : باد گند ( السّامى / 42 ) الادر همام : تاريك شدن بينايى ( قانون / ج 3 / 1535 ) ادر : باد خايه ( دستور / 35 ) الادر : باد گند ( البلغة / 47 ) ، خايه باد كند ( المرقاة / 17 ) الادر : دبه خايه ( قانون / ج 2 / 560 ) ، دبه خايه شدن ( قانون / ج 2 / 547 ) الادرة و النفخة : باد گندى ( السّامى / 42 ) الادرة : دبگى خايه ( قانون / ج 2 / 722 ) ادرد : بىدندان ( دستور / 42 ) ، پوسيده دندان ، دندان افتاده ( مقدّمة / 214 ) الادعج : آن كه سياههء چشمش سياهى سياه بود ( البلغة / 18 )