اللحية : ريش ( تاج / 500 ) ، ( مقدّمة / 185 ) اللحية ، ج اللّحى : ريش ( البلغة / 28 ) اللخا : دارودان ( تاج / 491 ) اللخا : سستى به زير شكم ( قانون / ج 1 / 6 ) اللخاء : دارويى كه در بينى كودكان خرد افكنند ( قانون / ج 1 / 47 ) اللخج : بترين چرك چشم ( قانون / ج 1 / 321 ) اللخص : گوشت چشم ( تكملة / 576 ) ، گوشت پلك چشم ( قانون / ج 2 / 861 ) ، گوشت پلك چشم ستبر شدن ( قانون / ج 2 / 886 ) اللخع : سستى تن ( قانون / ج 2 / 979 ) اللخن : پوسيده شدن مغز ( قانون / ج 3 / 1585 ) اللخناء : گنده فرج ( تاج / 491 ) ، زن گنده فرج ( تكملة / 571 ) اللخى : دارو دادن ( قانون / ج 1 / 6 ) اللد : دارو به يك جانب دهن فروكردن ( قانون / ج 1 / 444 ) اللدود : آن دارو كه به يك سوى دهان فرو ريزند ( تكملة / 574 ) ، دارو كه به يك سوى دهن فرو كنند ( السّامى / 157 ) ، دارويى كه به يك جانب دهن فرو كنند ( قانون / ج 1 / 500 ) اللديد : پهلوى گردن و كرانه راود ( تكملة / 574 ) اللديدان : پهلوهاى گردن ( تاج / 493 ) ، هر دو سوى گردن از جانب گلو ( قانون / ج 3 / 1652 ) اللرايز : گوشت‌هايى كه بالاى سينه جمع بود ( قانون / ج 2 / 744 ) اللسان : زبان ( المرقاة / 10 ) ، زبان ، زفان ( مقدّمة / 184 ) اللسق : وادوسيدن شش بر پهلو از تشنگى ( قانون / ج 3 / 1178 ) اللصوغ : خشك شدن پوست بر استخوان ( قانون / ج 3 / 1084 ) اللطاة : ميانى پيشانى ( قانون / ج 1 / 19 ) ، ( دستور / 492 ) اللطط : اوفتادن دندان‌ها ( قانون / ج 2 / 926 ) اللطع : آنان كه دندان‌ها اوفتاده دارند ( قانون / ج 2 / 1059 ) ، فرج كوچك ( قانون / ج 2 / 981 ) اللعاب : آب دهان ( تكملة / 572 ) ، آب دهان ، آن آب كه از دهان آيد ( مقدّمة / 182 ) ،