زمين : بر جاى مانده ، زمين‌گير ( مقدّمة / 216 ) الزناء : حاقن بول و غايط ( قانون / ج 1 / 55 ) الزناق : آن كه بر دهن كنند ( البلغة / 137 ) الزنجار : ژنگار ( المرقاة / 50 ) الزند : استخوان ارش ( قانون / ج 1 / 522 ) ، بند دست ( المرقاة / 13 ) ، سر رش ( السّامى / 195 ) ، سر ارش ( البلغة / 36 ) ، سر ساق دست ( تكملة / 276 ) الزنود : استخوان‌هاى ارش ( قانون / ج 1 / 502 ) الزور : زبر سينه ( المرقاة / 14 ) ، زور سينه ( السّامى / 258 ) ، زير سينه ( تكملة / 277 ) الزول : عورت مردم ( قانون / ج 3 / 1437 ) الزهيد : كم‌خورش ( تكملة / 275 ) الزياد : لويشه ( المرقاة / 52 ) الزيار : لويشه پيچ ( البلغة / 137 ) ، لويشه ، لبيشه ( مقدّمة / 316 ) س السابياء : آب كه با بچه بيرون آيد از رحم ( تكملة / 291 ) ، آن پوست كه بچه اندر او بود ( تكملة / 291 ) ساعد فعم و عيل : رشى فربه ( السّامى / 195 ) الساعد و الذراع : رش ( السّامى / 195 ) الساعد : ارش دست ، جاى رفتن شير در پستان ، مغز در استخوان ( ملخّص / 40 ) ، ارش ، دست‌بند ، استخوان وارين ( مقدّمة / 188 ) ، رش دست ، راه و گذر مغز با استخوان ( تاج / 242 ) ، رگى كه در پستان شير از او جمع شود ( قانون / ج 1 / 471 ) ، ساعد دست ( قانون / ج 1 / 471 ) ، ارش ( البلغة / 36 ) ساعد : جاى بازو ( دستور / 265 ) الساف : كفتگى بون‌هاى ناخنان چن ريشه‌ريشه ( تكملة / 312 ) السافلة : دبر مردم ( ملخّص / 40 )