با برخوردارى از آنها مىتوانند در مواجهه با حوادث فشارزاى زندگى ، آسيب كمترى را متحمل شوند . مذهب مىتواند در تمامى عوامل ، نقش مؤثرى در استرس‌زايى داشته باشد و در ارزيابى موقعيت ، ارزيابى شناختى فرد ، فعاليت‌هاى مقابله ، منابع حمايتى و . . . سبب كاهش گرفتارى روانى شود . بر اين اساس ، مدتها است كه تصور مىشود بين مذهب و سلامت روان ارتباط مثبتى وجود دارد و اخيرا نيز روانشناسى مذهب ، حمايت‌هاى تجربى زيادى را در راستاى اين زمينه فراهم آورده است . ويتر و همكاران او نشان دادند كه 20 تا 60 درصد متغيرهاى سلامت روانى افراد بالغ ، توسط باورهاى مذهبى تبيين مىشود . در مطالعه ديگرى ، ويلتيز و كريدر نشان دادند كه در يك نمونه 1650 نفرى با ميانگين سنى 50 ، نگرش‌هاى مذهبى با سلامت روانى رابطه مثبتى دارند . به علاوه مذهبى بودن با رضايت زناشويى در مردان و زنان و رضايت شغلى در مردان مرتبط بود . براساس مطالعات انجام‌شده ديگر ، بين مذهبى بودن و معنادار بودن زندگى و سلامت روانى ارتباط نزديكى وجود دارد . در يك بررسى كه 836 بزرگسال با ميانگين 4 / 73 سال شركت داشتند ، معلوم شد كه بين سه شاخص مذهبى بودن ( فعاليت‌هاى مذهبى غير سازمان‌يافته و فعاليت‌هاى مذهبى سازمان‌يافته ) و روحيه داشتن و دلگرمى به زندگى ، همبستگى مثبتى وجود دارد . به علاوه اسپيكا و همكارانش ، 36 مطالعه تجربى در مورد مرگ و درگيرى مذهبى را مرور كردند و نتيجه گرفتند كه ايمان قوىتر ، يا معتقد بودن به زندگى بعد از مرگ با ترس كمتر از مرگ همبستگى دارد . همچنين افرادى كه نمره بالاترى در شاخص مذهب درونى داشتند ، ترس كمترى را از مرگ گزارش كردند . مطالعات ديگر ، تأثير مداخلات مذهبى را در كاهش اضطراب و تحمل فشارهاى روانى پس از بهبودى ، نشان داده‌اند . به عنوان مثال ، نتايج دو بررسى نشان داد ، كسانى كه به اعتقادات مذهبى پايبند بودند ، اضطراب و ناراحتى كمترى را نسبت به كسانى كه به اعتقادات مذهبى پايبند نبودند ، گزارش كرده‌اند . گارنتر و همكاران در زمينه سلامت روانى و اعتقادات مذهبى شش مقاله را مورد بررسى قرار دادند و دريافتند كه در تمام اين مطالعات بين اعتقادات مذهبى و