ها ، سختىها و شكست‌هاى گوناگون برمىگردد ، بدون آنكه تعادل روانى سلامت روحى خود را از دست دهد . اين حالت جز با اين باور تحقق نخواهد يافت كه هرچه انسان بدان دچار مىشود به قضاى الهى و از باب آزمايش و ابتلا اوست ؛ و اينكه تنها او قادر به دفع شر و ضرر است و بايد به خداوند اتكا نمايد ؛ چه بسا آن شر و مصيبت دريچه‌اى به سوى خير و سعادت ابدى او باشد . ( بقره / 156 و 216 ) . 2 - توانايى بر شكيبايى و سختىها ؛ زيرا صبر و شكيبايى در برابر سختىها نشان‌دهنده سلامت روانى انسان است . انسان صابر به اين درجه از كمال دست يافته است كه همه اين سختىها براى رهايى و آزادسازى توانايى هاى بالقوه‌اى است كه در او نهاده شده است ؛ و اين توان و قدرت نهان جز به هنگام بروز شدايد و سختىها آشكار نمىشود . پس سختىها را ابزارى براى خروج توانمندىها از قوه به فعليت مىبيند و اينكه با اين شيوه توان و تعقل و خردش فزونى يافته و استعدادهاى نهفته‌اش آشكار مىشود ( بقره / 155 ) در حقيقت صبر و شكيبايى در برابر شدايد و سختىها نشان‌دهنده سلامتى ايمان و تعادل شخصيتى اوست كه با به كارگيرى از توان و قدرت نهفته مىتواند راه‌كار مناسبى براى برون رفت از آنها يافته و عمل صالح و درستكارى نيم ديگر از ايمان خويش را آشكار سازد ؛ زيرا ايمان كامل در سلامت عقيده و عمل صالح است كه صبر و شكيبايى نشانگر بخش نخست يعنى سلامت عقيده و نيز عمل صالح و درست در حل مشكل نشان‌دهنده كمال ايمان اوست . 3 - توانايى و درك درست آينده و خوش‌بينى به آن ؛ زيرا كسى كه از سلامت روان برخوردار است و آينده اميدوار است و هدف از زندگى را تلاش براى درك محبوب و لقاء اللّه مىبيند ؛ ازاين‌رو سختىها را ابزارى براى رسيدن به آينده‌اى روشن مىيابد كه « إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً » ( انشراح / 6 ) با هر رنجى آسانى است و پايان شبه سيه سپيد است . ب - خودكفايى و استقلال در فعاليتها و بهره‌گيرى از نتايج : يكى ديگر از نشانه‌هاى اثباتى سلامت و روح و روان آدمى ، خودكفايى و استقلال در كارها و بهره‌گيرى از نتايج درست آن است ، به اين معنا كه بر پايه آنچه تواناييهاى فرد و امكانات و مهارت‌هايش اجازه مىدهد