عدالت ، كلمه و سخن خدا بود كه « وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ » ( انعام / 115 ) . پس عدالت ، سنت خدا در هستى و اساس آن و « نيرومندترين اساس و بنيان » است . « 1 » زيرا عدل ترازويى است كه خداوند آن را براى مردم نهاد و براى اقامه حق برپاى داشت . « 2 » و هرگونه تخطى از عدل ، مخالفت با ميزان و ترازوى خداوند و ستيز با سلطنت و قدرت اوست . توسعه : عدالت در هر چيز و از هركس و در تمام موقعيت‌ها مطلوب و خواستنى است . زيرا كه فضيلت انسان است و بدون وجود آن انسان ، انسانيت خويش را از دست مىدهد . توسعه‌اى كه در عدل نهفته است در هيچ طرح و برنامه ديگرى نمىتوان يافت . بر خلاف تبليغات گسترده‌يى كه عليه اسلام صورت مىگيرد و آن را ناسازگار با توسعه مىنماياند ، در ديدگاه پيشوايان معصوم ، خداوند دنيايى آباد براى انسان در نظر گرفته و تمام اسباب راحتىاش را در آن آماده ساخته است . گواه اين مدعا آن است كه جامعه آرمانى امام زمان ( عج ) ويژگىهايى چون صفات بهشت در حد ظرفيت انسان در اين دنيا دارد . برخى از اين ويژگىها عبارت است از : الف : فراوانى نعمت ب : امنيت كامل ج : زدودن هرگونه كدورت و از بين رفتن هر نوع درد و رنج د : تكميل شدن عقل انسانها " خداوند شما را از زمين پديد آورد و آباد كردن آن را به شما سپرد . " ( هود / 61 ) اسلام ، زنده را فقط به معنى يك موجودى كه نفس مىكشد ، غذا مىخورد و توليد مثل مىكند ترجمه نمىكند . او همان‌طورى كه دامنه‌ى حيات را از نظر زمان وسعت داده و تا سرحد ابديت رسانده است ، دامنه عرضى حيات را نيز توسعه مىدهد و به جهان روح و نيروهاى فكرى و معنوى مىكشاند . هرچه خلوص و معنويت بيشتر ، لطافت و صفاى زندگى زيادتر و هرچه قدرت اراده بيشتر ، جلوه و بروز حيات صريحتر ، هرچه فكر و ادراك روشنتر ، جلال و شكوه زندگى زيادتر و هرچه علم و دانش وسيعتر ، رونق و بهره حيات دامنه‌دارتر است و

--> ( 1 ) . هريسى تبريزى المسكن ، حسن ، غرر الحكم و درر الكلم ، ج دوم ، مترجم محمد على انصارى ، صص 503 - 477 . ( 2 ) . ميزان الحكمه ، ج 6 ، ص 78 .