خصوصى مىباشند . حق خصوصى بودن ، جهت ارتباط بر مبناى اعتماد بيمار و پزشك ضرورى است و مانع مىشود تا پزشك اطلاعات مربوط به بيمار را فاش نمايد . در گذشته بحث ضرورت حفظ اسرار بطور مطلق و تحت هر شرايطى بود و ان شاء آن را در هيچ موردى قابل قبول نمىدانستند اما امروزه آنجا كه پاى مصالح جامعه در ميان است مىتوان با رعايت موازين اخلاقى و خوددارى از ذكر موارد غير ضرورى يا اعلام علنى آن ، تنها در حدود لزوم با افراد و مراجع ذى صلاح افشاء نمود . طبق ماده 648 قانون مجازات اسلامى : در اعتقادات اسلامى نيز رازدارى به معنى امانتدارى است و راز بيمار به‌منزله امانتى است كه نزد شخص امين سپرده شده است . در قانون مجازات اسلامى و منشور حقوق بيمار نيز التزام به اين وظيفه اخلاقى تاكيد شده است . اصل ارتباط و همراه با اعتماد Fiduciary : ارتباط بين صاحبان حرفه پزشكى و مردم عهدى است بر مبناى اعتماد و اطمينان بين دو طرف . هم مددجو و هم پرسنل مراقبت‌كننده در اين ارتباط داراى حقوق و مسئوليت‌هايى هستند . رازدارى و رضايت آگاهانه دو تظاهر از اين ارتباط بر مبناى اعتماد مىباشد . اصل راستگويى و وفاى به عهد Veracity fidelity : اين اصل به رعايت بىطرفى در انتخاب و درمان بيماران مىپردازد . برطبق اين اصل مىبايست با تمام مددجويان بدون تبعيض ، جدا از نژاد ، مذهب ، رنگ پوست ، وضعيت اقتصادى و . . . رفتار يكسانى داشت و وقت مساوى براى همه صرف كرد . اصل رضايت آگاهانه Informed consent : اين اصل عبارت است از پذيرش بيمار در مورد مداخله پزشكى پس از توضيح كافى راجع به ماهيت مشكل ، خطرات ، فوايد روش‌هاى درمانى جايگزين . رضايت آگاهانه از مفهوم « استقلال » منشاء مىگيرد . انتخاب و دريافت مراقبت ( و درمان ) يا رد آن بايد به‌طور آزاد برگزيده شود . « رضايت آگاهانه فرايندى است كه شامل تبادل اطلاعات در جهت رسيدن به درك متقابل و تصميم‌گيرى آگاهانه مىباشد . »