عضو شوراى مديريت اخلاق پزشكى جامعه‌ى اروپا و مشاور ارشد ديوان عالى كشور فرانسه در ديدار با آيت اللّه حسن‌زاده آملى است ( . . . اگر كاربرد علم پزشكى بدون توجه به معنويات و مبناى اخلاقى باشد خيلى سريع به پديده‌اى خطرناك تبديل مىشود كه ديگر نمىتوان آن را كنترل كرد و يا محدوديتى بر آن قايل شد . ما در فرانسه با اين عقيده مبارزه مىكنيم كه مىگويند با پيشرفتهاى اخير علم پزشكى و ساير علوم مىشود انسانى را به وجود آورد كه ما طالب آن هستيم نه آن انسانى كه خداوند خلق مىكند . . . ) كه در پاسخ ايشان استاد حسن‌زاده آملى فرموده‌اند ( . . . در حال حاضر درخت انسانيت خشك است و ما با اين قبيل كارها داريم شاخ و برگش را آب مىدهيم ، درحالىكه درخت از ريشه آب مىخواهد . اينها ابتدا علوم را متوجه اين نكته بكنند كه اصلا ما كيستيم و كجايى هستيم و نظم كتاب خلقت را كشف كنند و به ريشه انسانها توجه كنند سپس به شاخ و برگ بپردازند . . . ) 2 - قانونى شدن آتانازى يعنى كشتن بيماران از روى ترحم كه عمل غير اخلاقى است كه در كشورهاى خارجى از جمله هلند رايج شده است . 3 - ديدگاه جزئىنگر در درمان بيماريها به جاى كلىنگرى : پيشرفت روزافزون علم پزشكى از جهت جزئىنگر باعث شده تا روز به روز بر تعداد تخصصها افزوده شود . در اين بين فوق تخصصانى تربيت مىشوند كه همه چيز را در مورد جزء كوچكى از بدن مىدانند و در مقابل ، پزشكان عمومى تربيت مىشوند كه اگر خيلى اهل مطالعه باشند ، هيچ‌چيز را در مورد همه چيز خواهند دانست لذا اگر بيمارى به‌طور همزمان مبتلا به مشكل ادرارى و افسردگى باشد متخصص كليه و مجارى ادرار بيشتر به مشكل ادرارى و متخصص روانپزشك بيشتر به افسردگى او اهميت مىدهد درحالىكه امكان دارد اين دو بيمارى مرتبط به هم باشد و با گرفتن دو درمان متفاوت مشكلات ديگرى نيز براى بيمار به ارمغان بياورد و همچنين اين تخصص‌گرايى آن‌قدر تخصصىتر شود كه به ژن و دستگاههاى ژنتيكى برسد . 4 - غفلت از درمانهاى روحى كه زايده ديدگاه مادىگرايانه يا تك‌سونگرى نسبت به انسان مىباشد درحالىكه انسان داراى بعد روحانى نيز مىباشد كه بعد جسمانى و روحانى