معرفت او به خود و پروردگار خود است كه پزشكان مصداق اصلى اين فضيلت و شرافت مىباشند چراكه هر چقدر اين كرامت را در خود پرورش دهند ديگر دچار اشتباهات اخلاقى نخواهند شد حتى اگر بالاى سرشان قانون نباشد كه مصداق اصلى اين كرامت حديث « من عرف نفسه فقد عرف ربه » مىباشد . ب ) كرامت عارضى يا عرضى يا به زبان ساده كرامت در ساختار جهان كه باز خود دو نوع است كه عبارتند از : كرامت عرضى نوعى و كرامت عرضى شخصى . كرامت عرضى نوعى يعنى اينكه خداوند وجود انسان و ساختار جهان را طورى طراحى كرده كه همه چيز در اختيار انسان باشد و انسان را محتوى بر جميع قواى عالم آفريده است تا با بهره‌گيرى مشروع از تمام هستى در جهت تكامل خود گام بردارد و به هدف نهايى از خلقت برسد بنابراين اصل نيز بايد جهت‌گيرى در تمامى جنبه‌هاى پزشكى به خصوص پژوهش‌هاى انسانى به سوى افزايش اين كرامت باشد و از ورود در نوآوريهايى كه به اين جنبه انسان آسيب مىرساند مانند پيوند ژنتيكى انسان با برخى حيوانات خودارى نمود كرامت عرضى شخصى به اعتبار تعليم و تربيت هر شخص در راستاى هدف والاى انسانى كه در اين ، همگان برابر نيستند لذا از اين بيانات مشخص مىشود كه از بين انسانها كسى اشرفتر از همه است كه اعلم و اعرف و كثير النفع و متفقدتر به احوال همه خلايق خصوصا بيچارگان ، محتاجان ، درماندگان و مبتلايان به امراض و اسقام باشد كه اين خصوصيات شامل احوال كسى جزء پزشكان و علما نمىشود . لذا كسانى كه قصد قدم گذاشتن در حرفه طبابت را دارند بايستى هم مقام فضيلت و شرافت خود را بدانند و هم شرافت و فضيلت كسانى را كه با آنها سروكار دارند و كدام خير و ثواب زيادتر از اين است كه شخصى مبتلا به بيمارى باشد و از حركت و قيام و قعود و اتيان عبادات عاجز باشد و شخصى او را معالجه كند . 3 ) حفظ حيات انسانى : حيات انسان در اسلام از ارزش والايى برخوردار است . قرآن كشتن يك انسان را به‌منزله نابودى همه انسانها دانسته همان گونه كه نجات يك انسان را مساوى با نجات تمامى بشر به‌شمار آورده است به حكم آيه 32 سوره مائده « مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى