لاعلاجى دچار شود كه به‌واسطه آن در آستانه مرگ قرار گيرد و تمايل داشته باشد براى رهايى از رنج بيمارى درمان‌ناپذير ، دارويى استفاده كند كه با مصرف آن ، مرگ وى تعجيل شود ، مىتوان اين دارو را در اختيار بيمار قرار داد و آيا پزشك معالج مىتواند با هماهنگى بيمار در اين زمينه اقدام كند ؟ درصورتىكه پزشك بنا بر تقاضاى بيمار چنين كند آيا ضامن است ؟ آيت اللّه العظمى صانعى : نمىتواند و حرام است و به منزله‌ى قتل كل جامعه مىباشد و موجب قصاص است و بايد توجه داشت رعايت جهات احساساتى در قتل و آدم‌كشى عواقبى بس خطرناك براى جامعه دارد قطع‌نظر از آنكه موجب عذاب شديد اخروى هم خواهد بود و محض رضايت بيمار مجوز قتل نمىباشد چون رضايت به حرام و گناه و آدم كشى بوده و بايد به خدا پناه برد . آيت اللّه العظمى صافى گلپايگانى : در فرض سوال كشتن شخص مذكور با دارو حكم قتل عمد دارد و حرام است و همچنين است حكم در مورد دارو دادن جهت تعجيل در فوت بيمار و رضايت بيمار مجوز قتل نيست و موجب عدم ضمان طبيب نمىشود و تجويز داروى كشنده توسط طبيب و لو مباشر استعمال دارو خود بيمار باشد ، نيز حرام است و اللّه العالم . آيت اللّه العظمى نورى همدانى : چنين عملى جايز نيست و پزشك معالج ضامن است . آيت اللّه العظمى مكارم شيرازى : قتل انسان مطلقا جايز نيست حتى از روى رحم و حتى با اجازه خود مريض و ترس معالجه منجر به مرگ نيز جايز نيست . دليل اصلى اين مسأله اطلاقات ادله حرمت قتل از آيات و روايات است و همچنين ادله وجوب حفظ نفس و فلسفه آن ممكن است اين باشد كه چنين اجازه‌اى سبب سوءاستفاده‌هاى فراوان مىشود و به بهانه‌هاى واهى قتل از روى ترحم صورت مىگيرد و يا افرادى به قصد انتحار و خودكشى از اين راه وارد مىگردند به علاوه مسائل پزشكى غالبا يقين‌آور نيست و اىبسا افرادى كه از حيات آنها مأيوس بوده‌اند و به‌طور عجيبى از مرگ رهايى يافته‌اند . هميشه موفق باشيد .