محافل پزشكى و دينى از جمله مباحث بحث‌برانگيز و مناقشه‌آميز است . انجام اتانازى بر اساس تقاضاى خود شخص كه واجد صلاحيت تصميم‌گيرى voluntary خوانده مىشود و , nonvoluntary انجام اتانازى براساس تصميم همراهان بيمارى كه صلاحيت تصميم‌گيرى ندارد . انجام اتانازى بدون رضايت خود شخص هم involuntary ناميده مىشود . در حالت Active عمل مستقيم و مثبت براى خاتمه زندگى بيمار كه معمولا به وسيله يك داروى كشنده و در حالت passive انجام اتانازى درنتيجه قطع درمان‌هاى حمايت‌كننده و يا عدم ادامه درمان‌هاى پزشكى كه براى ادامه حيات صورت مىگيرد . طرفداران كشتن از روى ترحم و دلسوزى euthanasia چنين استدلال مىكنند كه علىرغم اين كه عمل غير عقلانى است ولى براى فرد درمانده و فقير ، فرد دارى زندگى نباتى يا مرگ غير قابل اجتناب اين عمل را براى بيمار ، خانواده‌ها و جامعه مفيد مىدانند و آن را يك اقدام مثبت اخلاقى برمىشمارند البته برخى بين اتانازى و خودكشى با همكارى پزشك تفاوت قائل شده‌اند . در حالت اخير ، پزشك ، مرگ بيمارش را با فراهم كردن وسايل لازم يا اطلاعاتى درباره چگونگى خاتمه زندگى ( مثلا تعداد قرص‌هاى خواب آور در ايجاد مرگ ) تسهيل مىكند . بسيارى از متفكرين معتقدند نمىتوان بين انواع اتانازى تفاوت معنىدارى قائل شد ، اما اكثر مباحث حقوقى در رد يا توجيه آن بر اين تفاوت‌ها تكيه مىكند . به هر ترتيب مدتى است كه در برخى از كشورها تسريع مرگ بيمارانى كه از بيمارىهاى لاعلاج رنج مىبرند تحت عنوان به مرگى يا مرگ سبز مطرح و هم‌اكنون نيز در حال انجام است به اين ترتيب كه وقتى به بهبود بيمار اميدى نيست با هماهنگى وى ، از داروهايى استفاده مىشود كه مرگ وى را تسريع كرده و او از تحمل رنج بيمارى رهايى مىيابد . اين موضوع مدتى است كه در ايران نيز موضوع بحث و بررسى افراد قرار گرفته است .