روزه‌دارى است كه جان و مال بر كف در راه خدا جانبازى مىكند ، وقتى زايمان كرد اجر او آن‌چنان زياد است كه به حساب نمىآيد و هنگامى كه كودك را شير مىدهد و هر مرتبه مكيده شدن پستان او معادل با آزاد كردن بنده‌اى از نسل حضرت اسمعيل عليه السّلام پاداش دارد و آنگاه كه از شير دادن فراغت حاصل مىكند فرشته‌اى به پهلوى او مىزند و مىگويد عملت را برگير كه خداى گناهانت را آمرزيد . امام جعفر صادق عليه السّلام نكات مهم در روايات : مناسبترين شير براى هر كودك در درجه اول شير مادر خود او است و در درجه دوم شير مادران ديگر توضيح اين نكته كه تغييرات تدريجى شير مادر به تناسب تغييرات تدريجى نيازهاى طفل و داشتن مواد ايمنىبخش ( آنتىكور و ايمونو گلبولين‌ها ) متناسب با نوع بيمارىها و عوامل بيمارىزاى محيطى است مىتواند شاهد خوبى بر بىرقيب بودن شير مادر بطور كلى و شير مادر خود كودك بطور اخص باشد . - تركيب شير مادر متناسب با نياز كودك است ، حتى اگر كودك نارس متولد شده باشد . - در هربار شير دادن بايد از هر دو پستان استفاده كرد ( در اين صورت علاوه بر بهره مندى طفل از شير با كيفيت بهتر ، هر دو پستان تخليه و تحريك لازم براى شيرسازى مجدد بيشتر در هر دو پستان ايجاد مىشود . ) - حد اقل مدت لازم براى شير دادن به كودكى كه 9 ماهه متولد شده است 21 ماه است و شير دادن كمتر از اين مدت ستمى است كه به كودك تحميل مىگردد . - حد مطلوب شير دادن 24 ماه هلالى است . - 21 ماه يا 2 سال شير دادن به طفل به معناى انحصار تغذيه كودك با شير مادر نيست بلكه لازم است پس از 4 تا 6 ماهگى از غذاهاى تكميلى مناسب استفاده شود . - تغذيه انحصارى طفل با شير مادر ، نه تنها غذا بلكه آب مورد نياز او را نيز تأمين مىكند