15 سال ، حد اقل 6 سال و حد اكثر 20 سال بودند . ميانگين هموگلوبين بيماران پيش از مداخله 71 / 9 با خطاى استاندارد 45 / 0 و ميانه 5 / 10 بود . حد اقل اين هموگلوبين 7 / 5 و حد اكثر 7 / 10 بود . فريتين بيماران نيز در 5 بيمار در دسترس بود كه ميانگين آن 2246 / 8 با ميانه 1580 بود . از نظر دفعات مداخله ( دعادرمانى ) از راه نزديك ، ميانگين دفعات 6 بار بود ضمنا ميانگين دفعات مداخله از راه دور نيز به همين تعداد مىباشد . ميانگين هموگلوبين بيماران پيش از مداخله 71 / 9 با خطاى استاندارد 45 / 0 ميانگين هموگلوبين بيماران پس از مداخله به 8 / 10 ( خطاى استاندارد 242 / 0 ) كه اين اختلاف از نظر آمارى معتبر مىباشد ( P 0 / 028 ) با استفاده از آزمون ( Wilcoxon Signed Ranks Test ) شكل 1 HB . - هموگلوبين قبل از مداخله و HB 1 هموگلوبين بعد از مداخله ) لازم به ذكر است تالاسمى ماژور در افراد مديترانه‌اى و نيز در ايران بيشتر از ساير ملل ديده مىشود . تالاسمى ماژور شديدترين فرم بيمارى تالاسمى است كه زندگى فرد لزوما به تزريق منظم خون و مراقبت‌هاى مكرر پزشكى بستگى دارد . در غير اين صورت ميزان هموگلوبين به كمتر از 0 / 5 گرم در دسى ليتر كاهش مىيابد . ( 12 ) از طرف ديگر همان‌طور كه گفته شد تزريق مكرر خون به اين بيماران جهت حفظ حيات ضرورت دارد ، اين تزريقات مكرر خون از طرفى و نيمه عمر اندك آن در فرد مبتلا به كم‌خونى ناشى از تالاسمى ماژور مىتواند باعث هموسيدروز شود . بنابراين تزريق دفروكسامين به منظور كاهش آهن سرم ضرورى است كه 6 - 5 شب در هفته تجويز مىشود تا بتواند سطح فريتين سرم را زير 1000 نانو گرم در ميلى ليتر نگه دارد . كه در اين صورت مقدار فريتين كمتر از ميزان سمى است . ( 13 ) در اين مطالعه متوسط كاهش فريتين 566 واحد با خطاى استاندارد 213 / 1 ( SE ) و ميانه