آدرنالين بيشتر تنگ و خون‌ريزى سريعا بند مىآيد ) و يا در موقع دعواى انسان رنگ صورت وى پريده مىشود ( خون به قسمت‌هايى از بدن بيشتر مىرسد كه بايستى حالت تهاجمى و دعوا را حفظ نمايند مثل عضلات ) ( 2 ) . مثال ديگر اينكه در شرايط اضطراب و ناراحتى شديد بىخوابى عارض مىشود . مجددا به اصل بحث برگشته و نكاتى را يادآور مىشويم : Hippocrates ( بقراط ) كه از فيلسوفان بنام مىباشد مىگويد : پزشكان بايستى بيماران را نسبت به نيروى داخلى خودشان آگاه نمايند تا آنها از درد رهائى يابند ( 10 ) . نكته ديگر مسئله تلقين است . به اين صورت كه به بيمار اعتماد دهيم كه با اين دارو يا مانور يا عمل خوب مىشود . توضيح اينكه در طب علاوه بر داروهاى اصلى ساخته‌هائى به شكل متفاوت داروئى داريم ( به صورت قرص ، شربت ، آمپول . . . ) كه هيچ‌گونه مواد داروئى و نتيجتا اثر داروئى در آنها وجود ندارد كه اصطلاحا به آنها Placebo گفته مىشود . چنانچه بيمار با اعتقاد به اينكه اين داروها درد وى را بهبود مىبخشند ، دارو مصرف شود ، در بيش از 50 % موارد درد تسكين پيدا مىنمايد . در بيماران سرطانى ديده شده است كه علاوه بر درمان داروئى چنانچه اين بيماران مورد گروه درمانى با تفريح ، سخنرانى ، فيلم . . . قرار گيرند ، طول عمر بيشترى در آنها مشاهده مىشود ( 10 ) . حتى در اين بيماران با بررسىهاى علم جديد ديده شده است كه تغييراتى در فرمول خونى آنها در جهت دفاع بيشتر مشاهده مىگردد . همچنين مشاهده شده است كه عده‌اى از بيمارىها مثل آسم و بيمارىهاى قلبى با خشم بدتر مىشوند ( 10 ) . يا در بيماران افسرده بيمارىهاى قلبى بيشتر مشاهده مىشود ( 10 ) .