عملى را نمىدهد ( 14 ) . از آنجا كه دين مبين اسلام براى حقوق زن ارزش‌هاى زيادى قائل شده است و تاكيد زيادى بر حفظ حرمت و كرامت زن مىنمايد در اين خصوص هم جهت احترام به زنان و حفاظت از ارزش آنان دستور اكيد بر حرمت آميزش با آنان در زمان قاعدگى داده است تا روح و جسم زنان از صيانت بيشترى برخوردار شود . در واقع اين حرمت ، نوعى احترام به زن است چراكه بدن و روح او در اين موقع دچار آسيب و آزردگى شده است . پس دستور قرآن كريم در خصوص حرمت مجامعت با زن حائض كاملا علمى و اخلاقى مىباشد ( 12 )