مبانى احساس مسئوليت نسبت به حرفه و شغل احساس مسئوليت و تعهد در اخلاق حرفه‌اى ، مؤثرترين موتور حركت انسان است و بىتوجهى به آن ، به بحران شخصيتى فرد در حرفه خود بدل مىشود . اين احساس شگفت و ارزشمند ، باعث به‌كارگيرى بهترين شيوه‌ها و ارائه بهترين عملكردها در عرصه حرفه‌اى مىشود . اين احساس ، نه تنها در زمينه فرهنگى و اجتماعى ، اقتصادى و سياسى مؤثر است ، بلكه شكوفاكننده ذوق و استعداد انسانى است . انسان در عرصه حرفه و شغل با چه انگيزه‌اى مىخواهد به فعاليت بپردازد و بايدها و نبايدهاى حرفه‌اى را تعيين و كنترل كند ؟ پيش‌فرض‌هاى زير در اخلاق پزشكى در دنياى امروز ، نمود عينى يافته است : 1 . قوانين بشرى : از رايج‌ترين شيوه‌هاى امروز است كه انديشمندان با عقل و علم بشر در مجامع و محافل داخلى و بين المللى ، قوانينى را به تصويب مىرسانند و حتى اهرم‌هاى نظارتى را مشخص مىكنند ، ولى قدرت و قدرت‌ها مىتوانند از آن سوء استفاده كنند و يا آن‌ها را پايمال كنند . 2 . قوانين علمى : بديهيات و امور قطعى علمى به عنوان يك واقعيت مورد قبول همگان است ؛ اما به‌هرحال هيچ‌كدام الزام اخلاقى در به كارگيرى و اجرا نخواهد داشت . 3 . قوانين فطرى و انسانى : انسان به‌طور فطرى به جنبه‌هاى انسانى و اخلاقى تمايل دارد و انگيزه‌هاى خيرخواهى اجتماعى در همگان ديده